.

......Οι νέοι αγρότες θα πρέπει να κάνουν αίτηση συμμετοχής στις εξετάσεις για την απόκτηση πιστοποιητικού ορθολογικής χρήσης φυτοφαρμάκων,στις κατα τόπους ενώσεις.Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται σε 45 ευρώ και είναι σε μορφή παράβολου ......Μόνο οι ψεκαστήρες αυλού που δυναμοδοτούνται από γεωργικό ελκυστήρα (τρακτέρ) ή άλλο αγροτικό μηχάνημα καθώς και οι νεφελοψεκαστήρες (μπαζούκας) έχουν την υποχρέωση επιθεώρησής τους.....Τον Νοέβρη ανοίγει το πρόγραμμα των νέων σχεδίων βελτίωσης.... Τιμές αγροτικών προιόντων της 20-11-17 απο το δημοπρατήριο ΑΓΡΟΠΗΓΗ ....ΑΓΓΟΥΡΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ 0,65 € 0,70 € 0,69 € ΑΓΓΟΥΡΙΑ Β ΠΙΣΤ. 0,28 € 0,28 € 0,28 € ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ Α 1,84 € 1,98 € 1,91 € ΚΑΥΤΕΡΑ ΤΜΧ. Α ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ 0,05 € 0,05 € 0,05 € ΚΑΥΤΕΡΑ Β ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ 0,40 € 0,40 € 0,40 € ΚΑΥΤΕΡΑ Β 0,28 € 0,40 € 0,32 € ΚΕΡΑΤΑ Α ΠΙΣΤ. Ο.Δ.Π. 0,35 € 0,40 € 0,36 € ΚΝΩΣΣΟΥ Α 0,47 € 0,49 € 0,47 € ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ Α 0,51 € 0,51 € 0,51 € ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ Α Ο.Δ.Π. 0,53 € 0,53 € 0,53 € ΝΤΟΛΜΑΣ Α ΚΟΥΠ. Ο.Δ.Π. 0,28 € 0,33 € 0,32 € ΝΤΟΛΜΑΣ Β ΚΟΥΠ. Ο.Δ.Π. 0,12 € 0,12 € 0,12 € ΝΤΟΜ. Α ΠΙΣΤ. 0,52 € 0,63 € 0,60 € ΝΤΟΜ. ΑΔΙΑΛ. ΠΙΣΤ. 0,37 € 0,37 € 0,37 € ΝΤΟΜΑΤΑ ΨΙΛΗ 0,38 € 0,38 € 0,38 € ΦΛΩΡ. Ο.Δ.Π. Α 0,88 € 0,88 € 0,88 € ΦΛΩΡ. Ο.Δ.Π. Β 0,41 € 0,41 € 0,41 € ....Τρέχουσες τιμές ελαιολάδου:3,50-3,95 ευρώ. .......Οι αναγραφόμενες τιμές αφορούν την κοστολόγηση των προιόντων στο χωράφι και δεν περιλαμβάνουν το όποιο κέρδος επιδιώκουν οι μεσάζοντες απο την πώληση στο ράφι .... ......

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Η φωτο της...ημέρας!

Φωτογραφία του Μάριος Π.Π.

Τι να προσέχουν οι Κρητικοί στα ορεινά σε ακραία φαινόμενα



Τα μάτια τους "14" πρέπει να έχουν αγρότες , κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι όταν «έρθουν» στην Κρήτη ακραία καιρικά φαινόμενα
Η Περιφέρεια Κρήτης εξέδωσε μάλιστα ανακοίνωση εφιστώντας την προσοχή σε όλους όσοι την περίοδο της κακοκαιρίας βρεθούν στα ορεινά και συγκεκριμένα με τα ακραία καιρικά φαινόμενα.
 
Όπως μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά : Εν όψει της επερχόμενης χειμερινής περιόδου και για την αντιμετώπιση ακραίων καιρικών φαινόμενων (όπως πλημμύρες, πτώση της θερμοκρασίας και έντονης χιονόπτωσης) σε Ορεινές περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου, οι Αγρότες, Κτηνοτρόφοι και Μελισσοκόμοι των περιοχών να παρακολουθούν τις προγνώσεις και τις προειδοποιήσεις του καιρού, που εκδίδει η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία και να  προετοιμαστούν κατάλληλα, δηλαδή να φροντίσουν να έχουν τα απαραίτητα εφόδια και ζωοτροφές για το ποίμνιό τους και τα μελισσοσμήνη τους.
 
Επίσης να έχουν εξασφαλίσει την επικοινωνία τους και να είναι σε ετοιμότητα, ώστε να εγκαταλείπουν τις περιοχές με υψηλό υψόμετρο πριν αποκλειστούν από χιονόπτωση.
 
Πηγή: neakriti.gr

Μαζέψτε τις ελιές νωρίς!

Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κάποιος με τα προβλήματα που αφορούν την ποιότητα του ελαιόλαδου στη χώρα μας; Από τις λάθος καλλιεργητικές συνήθειες, την καθυστερημένη συγκομιδή του καρπού ή από τις λάθος διαδικασίες που επίμονα ακολουθούνται στα ελληνικά ελαιοτριβεία;
Aς ξεκινήσουμε σήμερα με την καθυστερημένη εποχή συγκομιδής των καρπών. Η 1η Οκτωβρίου είναι η μέρα που ξεκινά η συγκομιδή της ελιάς σε όλα τα ελαιοπαραγωγικά κράτη, πλην της Ελλάδας, δηλαδή η συλλογή ξεκινά και στη Βόρεια Ιταλία, τη Σικελία, το Μπάρι (20 Σεπτεμβρίου), την Κροατία (!), τη Σαουδική Αραβία, την Ισπανία ή την Πορτογαλία. Χωρίς καμμία απολύτως εξαίρεση. Εδώ, δυστυχώς, ακόμα και η 1η Νοεμβρίου θεωρείται ότι είναι πολύ νωρίς για να ξεκινήσουμε, ενώ στην Κρήτη ειδικά η 1η Δεκεμβρίου είναι η επίσημη ημερομηνία έναρξης της συγκομιδής, με τον χορό να σέρνει η Διεύθυνση Γεωργίας του νομού Ηρακλείου, η οποία εκδίδει και την σχετική ανακοίνωση προτρέποντας μάλιστα τους παραγωγούς να συγκομίζουν όταν “ο καρπός θα έχει αποκτήσει χρώμα ιώδες - μαύρο”.
Απίστευτα πράγματα δηλαδή... Αντί να μας διδάσκουν, μας στραβομαθαίνουν - λες και το κάνουν επίτηδες. Σε όλες τις ελαιοπαραγωγικές χώρες υπάρχει πλέον ανταγωνισμός για το ποιος θα παράξει τα πιο φρουτώδη, πικάντικα και πικρούτσικα ελαιόλαδα, επειδή γνωρίζουν ότι το κάψιμο και πικράδα στον λαιμό υποδηλώνουν ακριβώς την ύπαρξη πολυφαινόλων στο ελαιόλαδο. Γιατί τόση πρεμούρα όμως με τις πολυφαινόλες; Απλώς είναι πλέον τεκμηριωμένο επιστημονικά ότι ειδικά μία πολυφαινόλη, που ονομάζεται ολαιοκανθάλη και στην οποία οφείλεται το κάψιμο στο λαιμό, έχει παρόμοια χημική σύσταση και δράση με το γνωστό αντιφλεγμονώδες ibuprofen. Οι επιστήμονες ξέρουν πλέον καλά, ότι οι βλάβες στις καρδιακές αρτηρίες έχουν σαν αιτία την ύπαρξη και ανάπτυξη φλεγμονών τις οποίες οι πολυφαινόλες εμποδίζουν να αναπτυχθούν. Έτσι, με τις πολυφαινόλες στο μυαλό, στους διεθνείς διαγωνισμούς τα βραβεία σαρώνουν τα αρωματικά ελαιόλαδα που είναι πικάντικα, καίνε στον λαιμό και αφήνουν και μια σχετική πικράδα στο στόμα. Αυτές λοιπόν οι περιζήτητες πολύτιμες ουσίες, οι πολυφαινόλες, πέφτουν απότομα, και κατά πολύ, όταν η συλλογή των καρπών ξεκινά καθυστερημένα αρχίζοντας, ας πούμε, από την 15η Νοεμβίου και μετά και συνεχίζοντας μέχρι το Πάσχα. Δηλαδή μαζεύοντας αργά τις ελιές, αφήνουμε να χαθούν μέσα από τον καρπό μια σειρά από εξαιρετικά ωφέλιμες ουσίες, οι οποίες προσφέρουν και προστασία στον ανθρώπινο οργανισμό, εμποδίζοντας την οξείδωση της κακής χοληστερόλης, αλλά κάνουν και πολύ καλό στο ίδιο το ελαιόλαδο, προφυλάσοντας το από τον μεγάλο του εχθρό, την οξείδωση. Ας πούμε ότι οι πολυφαινόλες είναι το “αντιβιοτικό” του ελαιόλαδου.
Ο λόγος που οι Έλληνες παραγωγοί καθυστερούν τη συγκομιδή των καρπών είναι η βεβαιότητα τους ότι έτσι θα πάρουν «περισσότερο λάδι» από την σοδειά τους. Μέγα λάθος κύριοι. Ναι, μέγα λάθος. Αυτό που τους παρασύρει στο λάθος τους, είναι ότι αγνοούν το γεγονός πως ο καρπός από τα μέσα Νοεμβρίου και μετά αρχίζει να αφυδατώνεται συνεχώς, δηλαδή χάνει μέρος από την υγρασία που έχει η ψίχα του. Αυτό βέβαια έχει σαν αποτέλεσμα, όταν ζυγίζουν το ελαιόλαδο που παίρνουν από το ελαιοτριβείο και το συγκρίνουν με το ελαττωμένο πλέον βάρος των καρπών τους, να τους δίνει ένα ψευδές υψηλότερο ποσοστό ελαιοπεριεκτικότητος.
Εκτός από την απώλεια των πολύτιμων πολυφαινόλων, υπάρχουν και πολλές άλλες αρνητικές επιπτώσεις όταν συγκομιδούμε αργά τις ελιές μας. Πρώτον τις εκθέτουμε σε αυξημένο κίνδυνο προσβολής από δάκο όπως π.χ. πρόπερσι, που χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής στον συνεταιρισμό της Κριτσάς στην Κρήτη λόγω εκτεταμένης προσβολής από τον δάκο. Επίσης ο παγετός του Δεκεμβρίου η του Ιανουαρίου είναι ένας κίνδυνος που δεν πρέπει να υποτιμούμε και που πρόπερσι πάλι έγινε η αιτία να χαθούν μεγάλες παραγωγές στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου. Αυτές οι δύο επιπτώσεις είναι λίγο - πολύ γνωστές στους παραγωγούς. Η τρίτη είναι συνήθως αγνοούμενη αλλά... οφθαλμοφανής. Έχουμε απώλεια καρπών από φυσιολογική πτώση στο έδαφος - ιδίως αν τύχει να έχουμε δυνατούς ανέμους. Η απώλειες εδώ ξεκινούν, ανάλογα με την ποικιλία, από 15% και φτάνουν το 25% ! Ποιος μέτρησε ποτέ τις ελιές που είναι πεσμένες κάτω από το δέντρο και υπόλόγισε το λάδι που έχασε;
H τέταρτη αρνητική επίπτωση από το καθυστερημένο μάζεμα της ελιάς είναι ίσως και η λιγότερο γνωστή. Σύμφωνα με όλες τις σχετικές μελέτες, αλλά και όπως το αναφέρει με σαφήνεια ο καθηγητής του Α.Π.Θ., Ι. Θεριός, η καθυστερημένη συγκομιδή επιφέρει σχηματισμό σημαντικά μικρότερου αριθμού ανθέων την επόμενη χρονιά αλλά και από αυτά ακόμα, τα λιγότερα άνθη, θα είναι μικρότερο το ποσοστό που θα μετασχηματιστεί τελικά σε καρπούς. Έτσι το πρόσθετο αρνητικό αποτέλεσμα με την καθυστερημένη συλλογή του ελαιόκαρπου, είναι η αύξηση του φαινομένου της παρενιαυτοφορίας, δηλαδή της παραγωγής καρπών μόνο χρονιά παρά χρονιά.
Από τα παραπάνω φαίνεται η ανάγκη να προσεγγίσουμε τους παραγωγούς, αλλά και τα ελαιοτριβεία, ώστε να πειστούν σιγά - σιγά να μαζεύουν τις ελιές νωρίτερα και να τις πηγαίνουν στο ελαιοτριβείο χωρίς καθυστέρηση, όχι μέσα σε σακιά αλλά σε πλαστικά τελάρα, όπως κανουμε με τις βρώσιμες ελιές ή και τα σταφύλια. Για τις αιτίες βέβαια της εμφάνισης πολλαπλών προβλημάτων στον τομέα ελαιοκομία - παραγωγή ελαιολάδου θα επανέλθουμε στο β΄ μέρος με τον τομέα “διαδικασίες στο ελαιοτριβείο”.

Φυσικά χριστουγεννιάτικα δέντρα από τον Ταξιάρχη


Ο Ταξιάρχης στη Χαλκιδική είναι ένα χωριό που ασχολείται με την καλλιέργεια ελάτων που προορίζονται για χριστουγεννιάτικα δέντρα. Κάθε χρόνο περισσότερα από 50.000 φυσικά χριστουγεννιάτικα δέντρα αποστέλλονται από την ευρύτερη περιοχή του Χολομώντα και κυρίως από τον Ταξιάρχη, σε όλη την Ελλάδα και στολίζουν τα σπίτια μας. Οι κάτοικοι στον Ταξιάρχη, σε σημαντικό βαθμό ασχολούνται με αυτού του είδους την καλλιέργεια και έχουν φυτέψει σε μεγάλες εκτάσεις - που ήταν μη καλλιεργήσιμες - χιλιάδες έλατα που προσφέρουν στο φυσικό τοπίο.
Αυτά τα Χριστούγεννα μπορείτε να επιλέξετε έλατα από τον Ταξιάρχη για να στολίσετε το χριστουγεννιάτικο σας δέντρο, γιατί:
  • το φυσικό δέντρο δίνει στο σπίτι την αίσθηση της φύσης
  • βοηθά στην τοπική οικονομία αφού προέρχεται από ιδιωτικές καλλιέργειες μικροκαλλιεργητών
  • γιατί είναι βιοδιασπώμενο και οικολογικό
  • γιατί καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του και πριν κοπεί (περίπου 12 χρόνια) αποτελεί πηγή οξυγόνου και ενισχύει τη χλωρίδα της περιοχής
  • γιατί στη θέση ενός δέντρου που κόβεται φυτεύονται τουλάχιστον δύο νέα!

Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Τα έθιμα που χάθηκαν,ομίχλη μεσ,στο χρόνο...

Παραδοσιακός γάμος
Αποτέλεσμα εικόνας για γάμος χωριό παλιά φωτο


        
        Πριν μερικές δεκαετίες, πολλά από τα πατροπαράδοτα έθιμα του γάμου διατηρούνταν στα χωριά της πατρίδας μας.
        Πριν το γάμο γίνονταν ο αρραβώνας. Πολλές οικογένειες, κυρίως αγροτικές κατέφευγαν στα προξενειά με συγγενικά πρόσωπα η ειδικούς προξενητές άνδρες η γυναίκες. Αν συμφωνούσαν οι γονείς του κοριτσιού με το γαμπρό που τους προξένευαν, την ίδια μέρα όριζαν την ημερομηνία του αρραβώνα.
        Ο αρραβώνα γίνονταν στο σπίτι της νύφης και τότε συμφωνούσαν για την προίκα και όριζαν την ημερομηνία του γάμου, που γινόταν πάντα Κυριακή.
        Όταν ερχόταν η εβδομάδα του γάμου ο γαμπρός έπρεπε να δει τη νύφη παρά μόνο στην εκκλησία.
        Τη Δευτέρα πήγαινε το σόι της νύφης στο Λάκκο και έπλενε τα προικιά της. Την Τρίτη και την Τετάρτη τα σιδέρωναν και τα καταμετρούσαν. Την Πέμπτη «ανιέπιαναν» τα προζύμια για να ζυμώσουν την Παρασκευή τα κλίκια, που ήταν 3. Την Παρασκευή το πρωί δύο παλικάρια απ΄ το σόι της νύφης πήγαιναν στο βουνό και έκοβαν “μπρούσλιανο” (είδος κισσού), τον έφερναν στο σπίτι και τον έβαζαν στο κλίκι.
        Το Σάββατο το πρωί στο σπίτι της νύφης έδεναν σχοινιά στην αυλή και άπλωναν την προίκα. Την είχαν απλωμένη μέχρι να βασιλέψει ο ήλιος, για να δει ο κόσμος ότι η νύφη ήταν χρυσοχέρα και είχε καλή προίκα.
        Το βράδυ αφού μάζευαν τα προικιά τα ξαναμετρούσαν, τα κατέγραφε στο προικοσύμφωνο ο γραμματέας της Κοινότητας και τα έβαζαν μέσα σε σεντούκια. Το ίδιο βράδυ από του γαμπρού το σόι με τη συνοδεία οργάνων έφερναν τα δώρα στη νύφη, μέσα σε πανέρια (εσώρουχα γαμπρού και νύφης, που θα φορούσαν την Κυριακή). Αυτό το βράδυ το κάθε σόι γλεντούσε στα δύο σπίτια των μελλόνυμφων χωριστά.
        Την Κυριακή το πρωί δύο αγόρια από κάθε σόι με δύο μπουκάλια κρασί (κλοντήρια) κλεισμένα με γαρύφαλλα γυρνούσαν σ΄ όλο το χωριό προσκαλώντας συγγενείς και φίλους του ζευγαριού στο γάμο.
        Το μεσημέρι από του γαμπρού το σόι ξεκινούσαν δύο η τέσσερα άλογα και γυρνούσαν όλο το χωριό καλπάζοντας, ώστε ο κόσμος να καταλάβει ότι ξεκινάει ο γάμος και ότι πρόκειται να φορτώσουν την προίκα.
        Πριν ξεκινήσει ο γάμος πήγαινε ο κουρέας να ξυρίσει το γαμπρό. Το ξύρισμα του γαμπρού γινόταν με επισημότητα. Τραγούδια του γάμου συνόδευαν το ξύρισμα και το ντύσιμο του γαμπρού ενώ συγγενείς και φίλοι γέμιζαν το σπίτι. Την ίδια ώρα στο σπίτι της νύφης γινόταν ο στολισμός της με τραγούδια και κεράσματα.
        Από την ώρα που άρχιζαν να μαζεύονται οι πρώτοι καλεσμένοι, στο σπίτι του γαμπρού στη σκάλα του σπιτιού στέκονταν δύο κορίτσια η μία με δίσκο γεμάτο ποτήρια με ρακί και η άλλη με λουκούμια και κερνούσαν τον κόσμο, που εύχονταν «ώρις σας καλιές». Τα όργανα έπαιζαν και ο κόσμος χόρευε και τραγουδούσε μέχρι να ξεκινήσουν για την εκκλησία.
        Η συνοδεία του γαμπρού ξεκινούσε με τά άλογα μπροστά για να πάει να πάρει τον κουμπάρο και όλοι μαζί πήγαιναν στο σπίτι της νύφης. Αφού έπαιρναν τον κουμπάρο, με τα όργανα και τα άλογα μπροστά, πήγαιναν να πάρουν τη νύφη. Ανέβαινε ο γαμπρός στο σπίτι της νύφης, όπου τον περίμενε ο πεθερός. Του διάβαζε το προικοσύμφωνο, του μετρούσε τα χρήματα η τις λίρες που του είχε τάξει. Έβαζαν στον ώμο του κουμπάρου τα δώρα του από την προίκα της νύφης. Όταν τελείωναν έβγαινε η νύφη από το δωμάτιό της. Στο διάστημα αυτό το σόι του γαμπρού φόρτωνε την προίκα σε άλογα η μουλάρια και ξεκινούσαν για την εκκλησία. Προπορευόταν ένα παιδί επάνω στο άλογο, που κρατούσε έναν καθρέφτη.
        Ακολουθούσε η προίκα, τα όργανα, ο κουμπάρος, ο γαμπρός, η νύφη, οι συμπέθεροι και οι λοιποί καλεσμένοι.
        Η πομπή χώριζε στα μισά της διαδρομής και η μεν προίκα κατευθύνονταν προς το σπίτι του ζευγαριού, οι δε υπόλοιποι προς την εκκλησία. Η νύφη πετούσε το ένα κλίκι στους καλεσμένους πίσω της στην αυλή του σπιτιού της, και το δεύτερο στο προαύλιο της εκκλησίας.
        Η στέψη γινόταν στην εκκλησία ενώ παλιότερα γινόταν και στα σπίτια, (π. χ. σε χήρους).
        Μετά το γάμο πήγαιναν στο σπίτι του γαμπρού. Εκεί η πεθερά υποδεχόταν τη νύφη δίνοντας της μέλι να μελώσει το σπίτι σχηματίζοντας ένα σταυρό στο κεφαλάρι της πόρτας και βάζοντας την να πατήσει ένα σίδερο για να είναι “σιδερένια”, κι ένα ρόδι για να είναι καρπερή.
        Τότε γινόταν κι ο «νταρός» δηλαδή η προσφορά δώρων από τη νύφη στους στενούς συγγενείς του γαμπρού και σε άλλους καλεσμένους και αυτοί της έδιναν για φιλοδώρημα φλουριά η χρήματα.
        Στη συνέχεια, αφού έβαζαν στα ζωνάρια τα δώρα τους συνήθως χειροποίητες μάλλινες κάλτσες, πήγαιναν όλοι στην πλατεία του χωριού (χοροστάσι) όπου ακολουθούσε γλέντι και χορός. Το κέντρο της πλατείας ήταν γεμάτο τραπέζια και καθίσματα για τους καλεσμένους και γύρω στηνόταν ο χορός. Πρώτος έσερνε το χορό ο κουμπάρος, μετά ο γαμπρός και μετά η νύφη.
        Τη Δευτέρα το πρωί η μάνα του γαμπρού έβγαζε στο μπαλκόνι τα σεντόνια που κοιμήθηκε το ζευγάρι για να δει ο κόσμος, που πήγαινε τα δώρα στο σπίτι, ότι η νύφη της ήταν παρθένα.
        Επίσης τη Δευτέρα το πρωί πήγαιναν κοπέλλες από το σόι της νύφης και έστρωναν τα προικιά. Μετά την ξαναέντυναν νύφη. Βγαίνοντας από το σπίτι έκανε υπόκλιση προς τη μεριά του ήλιου και όλοι μαζί πήγαιναν στο Λάκκο (ποτάμι) του χωριού. Η νύφη κρατούσε ένα κανατάκι έπαιρνε νερό και έριχναν μέσα ένα φλουρί. Μετά το πετούσε προς τα παιδιά που ήταν εκεί. Αν το φλουρί το έπιανε αγόρι, θα γεννούσε αγόρι, αν κορίτσι, θα γεννούσε κορίτσι. Επιστρέφοντας στο σπίτι, όποιον έβρισκαν στο δρόμο του έκανε «μετάνοια».
        Το βράδυ μαζεύονταν στην πλατεία όπου γλεντούσαν και χόρευαν για άλλη μια φορά.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Τα ωφέλιμα έντομα στο περιβόλι μας







 













Μια προσπάθεια να καταγράψουμε τά ωφέλιμα έντομα στο περιβόλι μας

Κοκκινέλες (Πασχαλίτσες ή παπαδίτσες)-Lady Bugs

Περιγραφή: Είναι ημισφαιρικές και πιο συνηθισμένα είδη είναι κόκκινα, ή κίτρινα με μαύρες κηλίδες. Όταν είναι τέλεια έντομα, σε αυτό το στάδιο μπορούν να τραφούν και με νέκταρ αν υπάρχει έλλειψη τροφής.
Τρώνε: θρύπες, τζιτζίκια, αφίδες, έντομα σκουλήκια φύλλων, σκουλήκια φρούτων, λευκές μύγες. Μπορούν να καταναλώσουν μέχρι και 60 αφίδες την ημέρα.


Χρύσοπας-Green Lacewing
 χρύσοπας
Περιγραφή: Είναι πράσινα λεπτοκαμωμένα έντομα με χρυσαφένια μάτια και μακριά φτερά με πολλά νεύρα. Το μήκος τους δε ξεπερνά τα 20 χιλιοστά. Οι προνύμφες του χρύσοπα είναι αυτές που κάνουν όλη τη δουλειά στο βιολογικό περιβόλι γιατί τα ακμαία τρέφονται με νέκταρ και μελιτώματα από τα φυτά.
Τρώνε: ακάρια, αφίδες, τετράνυχους, τζιτζίκια, λευκές μύγες. Μπορούν να καταναλώσουν μέχρι και 500 αφίδες στη διάρκεια της ζωής τους.

Μάντης η θρησκευτική(Αλογάκι της Παναγίας)-Praying Mantis

Περιγραφή: Το σχήμα του είναι σαν αλογάκι με μακριά μπροστινά πόδια και τριγωνικό κεφάλι. Το μήκος του μπορεί να φτάσει τα 75 χιλιοστά.
Τρώνε: κουνούπια, αφίδες, μεγάλα έντομα μέχρι μικρά ποντίκια και φίδια αλλά και ωφέλιμα έντομα, είναι δηλαδή ένας γενικός κυνηγός.
Μάντης η θρησκευτική εναντίον ενός μικρού ποντικιού.
 Μύγες των λουλουδιών-Hover flies
Περιγραφή: Οι συγκεκριμένες μύγες έχουν κίτρινα σημεία, λωρίδες και καλύπτονται με μαύρες πυκνές τρίχες. Συχνά τις μπερδεύουμε με τις σφήγκες και τις μέλισσες.
Αυτά τα έντομα παίρνουν το όνομά τους από τη συνήθεια των ενηλίκων να αιωρηθούν γύρω από τα λουλούδια. Εάν καλλιεργείται λουλούδια, είναι πιθανό να δείτε αυτές τις μύγες να αιωρούνται μπροστά τους. Τα ενήλικα με τις κίτρινες ρίγες, είναι σημαντικοί επικονιαστές και τρέφονται με γύρη και νέκταρ, ενώ οι καφετιές ή πρασινωπές κάμπιες-προνύμφες τρώνε βλαβερά έντομα.
Τρώνε: αφίδες, κάμπιες, κανθάρους και θρύπες, όταν βρίσκονται στο στάδιο της κάμπιας.

Αράχνες-Spiders

IMG_2274

Περιγραφή: Οι αράχνες διαφέρουν από τα έντομα στο ότι έχουν 8 πόδια, δεν έχουν κεραία και μόνο 2 περιοχές σώματος.
Τρώνε: διάφορα βλαβερά αλλά και ωφέλιμα έντομα και κυρίως διάφορα είδη παρασίτων. Αποφεύγουν όμως τις σφήκες, τα μυρμήγκια, και τους κανθάρους.
Αν και παρεξηγημένες, οι αράχνες πρέπει να είναι ευπρόσδεκτες σε όλες τις καλλιέργειες. Είναι σχεδόν αποκλειστικά εντομοφάγες. Μόνο μερικά είδη (μαύρη χήρα και καφετί recluse) είναι επικίνδυνα.

Παρασιτικές μικρές σφήκες-Parasitic mini-wasps

Περιγραφή: Είναι μικρόσωμα έντομα που μοιάζουν με σφήκες.
Τρώνε: Παρασιτούν και προσβάλουν αφίδες, σκουλήκια, κάμπιες, φυλλορύκτες, σκώρους.

Ταχυνίδες-Tachinid flies
Περιγραφή: Λέγονται έτσι γιατί κινούνται πολύ γρήγορα. Μοιάζουν με την κοινή οικιακή μύγα, αλλά είναι τριχωτές στο σώμα τους και είναι από τα σημαντικότερα εντομοφάγα παράσιτα.
Τρώνε: Παρασιτούν και προσβάλουν σκουλήκια, κάμπιες, και σιδεροσκούληκες.
Διάφορα είδη τους παρασιτούν στις βρωμούσες, στην πυραλίδα του καλαμποκιού, και στο ροζ σκουλήκι του βαμβακιού.

Minute Pirate bugs

Περιγραφή: Τα ενήλικα είναι πολύ μικρά 2-5 mm και το σχήμα τους οβάλ. Είναι μαύρα με άσπρα μπαλώματα στα φτερά τους. Ο κύκλος της ζωής τους διαρκεί περίπου 20 ημέρες με τις καλύτερες συνθήκες. Οι ενήλικοι ζουν για περίπου 3 – 4 εβδομάδες.
Τρώνε: Είναι γενικοί κυνηγοί που ζούνε τρώγοντας πολλές διαφορετικές λείες όπως θρύπες, αφίδες, ακάρεα, κάμπιες, λευκές μύγες και αυγά εντόμων. Μπορούν να καταναλώσουν μέχρι και 30 ακάρεα την ημέρα. Και οι νύμφες και οι ενήλικοι τρώνε διάφορα παράσιτα ως κύρια πηγή τροφίμων τους. Έχει αναφερθεί ότι είναι κυνηγοί στα αυγά του σκουληκιού του καλαμποκιού.

 Νεαρά ζωύφια -Damsel Bug

Περιγραφή: Τα ενήλικα ζωύφια είναι μαυρισμένα ή γκρι, με δακτυλιοειδή στοματικά μέρη και με μεγάλα μπροστινά πόδια για να πιάνουν εύκολα το θήραμα τους. Έχουν λεπτά σώματα και μήκος 10-12 χιλ. Υπάρχουν πολυάριθμες γενεές κατά τη διάρκεια της εποχής τους.
Τρώνε: Οι ενήλικοι και οι νύμφες τρέφονται με πολλά μαλακά έντομα, όπως αφίδες, ακάρια, τζιτζίκια, και μικρές κάμπιες.

Έντομα με μεγάλα μάτια-Big eyed bugs

Περιγραφή: Τα ενήλικα και οι νύμφες είναι ωοειδείς, κάπως επικειμενα, περίπου 4 χιλ. και συνήθως είναι καφετιά ή κιτρινωπά, και έχουν ένα ευρύ κεφάλι με προεξέχοντα διογκωμένα μάτια.
Τρώνε: Οι νύμφες και τα ενήλικα είναι γενικά αρπακτικά, που τρώνε μικρες κάμπιες και τα αυγά τους, ζωύφια, ακάρια, θρύπες και λευκές μύγες. Τρώνε επίσης διάφορους σπόρους και θα απορροφήσουν χυμούς από φυτά αλλά δεν θεωρούνται επιβλαβείς στις καλλιέργειες. Υπάρχουν στα περισσότερα χωράφια
Πηγή:http://www.ipm.ucdavis.edu/PMG/NE/bigeyed_bugs.html
Πηγή:http://entomology.unl.edu#sthash.xflBdbTS.dpuf
Πηγή:http://www.ftiaxno.gr/2009/01/blog-post_19.html

Τι είναι το αγωγιμόμετρο και ποια είναι η σωστή χρήση του αγωγιμόμετρου στο έδαφος


agogimometro edafous


Το μέγεθος της αγωγιμότητας είναι στενά συνυφασμένο με την αλατότητα του εδάφους, γιατί ένα έδαφος το οποίο περιέχει πολλά άλατα δίνει και μεγάλες τιμές αγωγιμότητας. Έτσι έχει επικρατήσει να αναφερόμαστε στην αλατότητα ενός εδάφους αλλά να επικοινωνούμε τις τιμές της αλατότητας όχι με το ποσοστό αλατιού που περιέχει αλλά με την αγωγιμότητά του.
Η αγωγιμότητα του εδάφους μπορεί πολύ εύκολα να μετρηθεί με ένα αγωγιμόμετρο. Δεν είναι όμως πολύ γνωστός ο ορθός τρόπος χρήσης του, οδηγώντας τον αγρότη, τον ιδιώτη ή και τον επαγγελματία γεωπόνο σε λάθος μετρήσεις ή σε κακή χρήση του αγωγιμομέτρου
Αρχικά θα ορίσουμε τους τύπους των αγωγιμομέτρων. Υπάρχουν στην αγορά 2 τύποι αγωγιμομέτρων:
Το ποιο αγωγιμόμετρο πρέπει να διαλέξουμε φαίνεται να εξαρτάται από το εάν θέλουμε να μετρήσουμε δείγματα όπου και αν είμαστε πχ στο πεδίο ή στο χωράφι ή μόνο στο εργαστήριό μας. Εδώ όμως γίνεται και μία βασική παρανόηση και ένα ουσιαστικό λάθος. 
Είτε κάνουμε ανάλυση εδάφους στο πεδίο είτε στο χημείο πάντα πρέπει να ακολουθούμε τον ορθό τρόπο. Πρέπει δηλαδή να γίνει αρχική προκατεργασία του δείγματος με τα κατάλληλα διαλύματα. Η διαδικασία αυτή είναι ιδιαίτερα εύκολη αλλά παραβλέπεται, διότι πολλοί χρήστες θεωρούν ότι ένα φορητό αγωγιμόμετρο θα μας δείξει σωστή ένδειξη μόλις έρθει σε επαφή με το έδαφος.
Η σωστή μέτρηση της αγωγιμότητας στην ανάλυση εδάφους είναι εκείνη που θα μας δώσει ένα αποτέλεσμα το οποίο θα μπορούμε να το αξιολογήσουμε. Θα μπορούμε δηλαδή να το εκτιμήσουμε σε αντιστοιχία με πίνακες και αποτελέσματα που βρίσκουμε στην βιβλιογραφία. Αυτή είναι και πεμπτουσία της ορθής πρακτικής, ότι θα μπορούμε να επαναλαμβάνουμε την ίδια πάντα διαδικασία ανεξαρτήτως χρήστη και οργάνου και να παίρνουμε συγκρίσιμα αποτελέσματα.
Ας μπούμε λοιπόν στην ουσία και να δούμε πως γίνεται μία σωστή μέτρηση.
Θα χρειαστούμε εκτός από το αγωγιμόμετρο και ένα ποτήρι κατάλληλων διαστάσεων και απιονισμένο νερό. Δηλαδή νερό το οποίο δεν έχει καθόλου άλατα και αν μετρήσουμε την αγωγιμότητά του αυτή θα βγει κοντά στο 0.
1. Αρχικά παίρνουμε το χώμα και με ένα δοσομετρικό κουτάλι προσθέτουμε έναν όγκο εδάφους στο ποτήρι. Το έδαφος αυτό θα πρέπει πρώτα να έχει ξεραθεί όσο το δυνατό περισσότερο. Η ξήρανση γίνεται άριστα στο χημείο με την χρήση φούρνου ξήρανσης. Επίσης το έδαφος πρέπει να είναι κοσκινισμένο, να μην περιέχει δηλαδή πέτρες, χαλίκια και γενικά σωματίδια διαμέτρου μεγαλύτερης των 2 εκατοστών.
2. Προσθέτουμε δύο όγκους απιονισμένου νερού.
3. Αναδεύουμε συνεχώς για 5 λεπτά
4. Αφήνουμε το ίζημα να κάτσει στον πυθμένα. Αυτό μπορεί να διαρκέσει από 2 έως 8 ώρες ανάλογα με το τύπο του χώματος (δηλαδή την Μηχανική σύστασή του).
5. Αποχύνουμε την υγρή φάση σε νέο ποτήρι. Αυτό το νέο ποτήρι τώρα περιέχει το δείγμα μας. Σε αυτό κάνουμε την μέτρηση.
6. Βυθίζουμε το αγωγιμόμετρο στην υγρή φάση και παίρνουμε την ένδειξη.
Η τιμή που παίρνουμε με αυτόν το τρόπο πρέπει να βρίσκεται στην κλίμακα των 100 έως 10000 μS. Για αυτό και το αγωγιμόμετρο θα πρέπει να είναι σεταρισμένο για αυτή την κλίμακα τιμών. Όλα τα όργανα που κυκλοφορούν στην αγορά μπορούν να σεταριστούν στην κλίμακα που θέλουμε με την χρήση έτοιμων ρυθμιστικών διαλυμάτων.
Σημείωση: Από ότι φαίνεται και από την παραπάνω διαδικασία, όσο μεγαλύτερος ο όγκος του εδάφους και των νερών που προσθέτουμε, τόσο μεγαλύτερος και ο όγκος της υγρής φάσης στην οποία βυθίζουμε το αγωγιμόμετρο. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος στο πεδίο αντί για ποτήρι να χρησιμοποιήσει ένα μεγαλύτερο δοχείο αναπαράγοντας την ίδια διαδικασία και έχοντας τα ίδια αποτελέσματα. Σε γενικές γραμμές τα αγωγιμόμετρα για την ανάλυση εδάφους είναι εργαλεία τα οποία δεν χαλάνε εύκολα και έχουν ελάχιστη ανάγκη ρυθμίσεων και συντήρησης.
Για την εκτίμηση του αποτελέσματος κυκλοφορούν πολλά βιβλία στα ελληνικά, στα οποία δίνονται οδηγίες για την κατάλληλη λίπανση και για την κατάλληλη εφαρμογή των λιπασμάτων. Επίσης για την καταλληλότητα του νερού άρδευσης και πως αυτή επηρεάζει την αγωγιμότητα.
ScienceShop - www.scienceshop.gr

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Συζήτηση σπόρων!





Κάποτε δυο σπόροι βρέθηκαν δίπλα-δίπλα σε ένα γόνιμο έδαφος.
Ο πρώτος σπόρος είπε: « Το όνειρό μου είναι να μεγαλώσω. Επιθυμώ να ρίξω τις ρίζες μου βαθιά στο χώμα και ο βλαστός μου να βγει πάνω στο έδαφος να αυξηθεί και να με ξεπεράσει.
Θέλω να ανοίξω τα τρυφερά μπουμπούκια μου ως δώρο και σημάδι που θα προμηνύουν τον ερχομό της Άνοιξης. Θέλω να αισθανθώ το χάδι του Ήλιου στο πρόσωπό μου και την ευλογία της πρωινής δροσιάς στα πέταλα και τα φύλλα μου». Και μεγάλωσε…
Ο δεύτερος σπόρος είπε; « Δεν ξέρω τι θέλω. Φοβάμαι σαν οι ρίζες μου μπουν βαθιά στο χώμα. Δεν ξέρω τι θα συναντήσουν στο σκοτάδι!
Αν θελήσω να σχίσω τη σκληρή κρούστα από πάνω μου, μπορεί να βλάψει τον τρυφερό βλαστό μου! Κι ύστερα τι θα απογίνει με τα μπουμπούκια μου, αν τα αφήσω ανοιχτά και κάποιο βουλιμικό σαλιγκάρι προσπαθήσει να τα φάει;
Μα και τι θα συμβεί, αν θα πρέπει τα μπουμπούκια μου να ανθίσουν και κάποιο ζωηρό παιδάκι παίζοντας κάποια στιγμή με τραβήξει ξεριζώνοντάς με από το έδαφος;
Όχι, είναι πολύ καλύτερα για μένα να παραμείνω έτσι μέχρι να νιώσω ασφαλής!». Και έτσι περίμενε… Ώσπου κάποια κότα σκαλίζοντας το χώμα, αρχές της άνοιξης, βρήκε το σπόρο της αναμονής και τον έφαγε χωρίς … περίσκεψη!
Πηγή: themeliosiaspis

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Η έρημος σοφίζει…

Κάποτε κάποιος νεαρός μόλις έφτασε σε μια Όαση στη μέση της Ερήμου της Ιουδαίας , συνάντησε τον γέρο Ελισαίο και τον ρώτησε:
-Τι είδους άνθρωποι ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, γέροντα;
-Τι είδους άνθρωποι ζούσαν στον τόπο σου, παιδί μου; Ρώτησε με τη σειρά του ο γέροντας.
– Μια κοινωνία εγωιστών και κακών, απάντησε ο νεαρός, είμαι χαρούμενος που έφυγα από κοντά τους.
-Τους ίδιους θα βρεις κι εδώ, παιδί μου, απάντησε στοχαστικά ο γέρο Ελισαίος.
Την ίδια μέρα πέρασε από την Όαση να πιει νερό και ναξεκουραστεί ένας άλλος νεαρός και ρώτησε τον γέρο Ελισαίο:
Γέροντα, τι είδους άνθρωποι ζουν εδώ;
Ο γέροντας απάντησε με την ίδια ερώτηση:
-Τι είδους άνθρωποι ζουν στον τόπο από τον οποίο έρχεσαι, παιδί μου;
Ο νεαρός απάντησε:
-Μια θαυμάσια ομάδα ανθρώπων, φιλική, ειλικρινής, φιλόξενη. Είναι πολύ λυπηρό που πρέπει να τους αφήσω.
-Τον ίδιο τύπο ανθρώπων θα συναντήσεις κι εδώ, είπε ο γέρο Ελισαίος.
Ο μικρός εγγονός του που άκουσε τις συνομιλίες τον ρώτησε σαν έμειναν οι δυο τους:
-Παππού, πώς γίνεται να δώσεις τόσο διαφορετικές απαντήσεις στην ίδια ερώτηση;
Κι ο γέρο Ελισαίος απάντησε:
-Άκου, παιδί μου. Ο καθένας μας κουβαλά στην καρδιά του το περιβάλλον στο οποίο ζει. Αυτός, που δε βρήκε τίποτε καλό στα μέρη από όπου πέρασε δεν θα συναντήσει ούτε κι εδώ κάτι καλό. Εκείνος που συνάντησε φίλους εκεί θα βρει κι εδώ. Κι αυτό διότι στην πραγματικότητα η ψυχική στάση είναι το μόνο πράγμα στη ζωή μας που μπορούμε να ελέγχουμε απόλυτα. Αυτό μην το ξεχνάς ποτέ καθώς θα μεγαλώνεις!

Πως φτιάχνουμε σπιτικές ελιές

Olive tree for food
Η πιο διαδεδομένες σπιτικές φαγώσιμες ελιές είναι οι χονδροελιές που γίνονται στουμπιστές. Ακολουθούν των καλαμών που γίνονται χαρακωτές και ξιδάτες.

Συγκομιδή
Από τον Οκτώβριο μέχρι τον Ιανουάριο είναι κυρίως η εποχή που ωριμάζουν οι ελιές στην Ελλάδα, αναλόγως την ποικιλία τους και την περιοχή μας.
Προσοχή πρέπει να δώσουμε στην συγκομιδή των βρώσιμων ελιών γιατί πρέπει να γίνετε πάντα με το χέρι, για να μην χτυπιόνται και μαυρίσουν με αποτέλεσμα να μας χαλάσουν.

Μπορούμε να τις μαζέψουμε όσες φτάνουμε κατευθίαν από την ελιά ή να κόψουμε τα ψηλά φορτωμένα με ελιές κλαδιά και να τις διαλέξουμε χωρίς κόπο μετά.
Το ίδιο πρέπει να γίνεται και στη μεταφορά τους μέχρι την επεξεργασία τους. Τις χοντροελιές τις μαζεύουμε όσο είναι ακόμα πράσινες πριν ωριμάσουν και μαυρίσουν. Αντίθετα των καλαμών τις αφήνουμε να μαυρίσουν αλλά όχι να ωριμάσουν πολύ και να ζαρώσουν.

Olives Collective for food

Παρασκευή βρώσιμων ελιών
Τις πράσινες χονδροελίες τις στουμπάμε σε ένα μεγάλο γουδί για καλύτερη ευκολία 2-3 μαζί. Αν δεν έχουμε μπορούμε να το κάνουμε με 2 κομμάτια μάρμαρο ή λείες πέτρες.
Τις μαύρες ελιές των καλαμών τις χαράζουμε με ένα μαχαίρι 2-3 φορές. Στην αγορά υπάρχει και μηχάνημα απλό και φτηνό που τις χαράζει μόνο του 4 φορές. Έτσι γλιτώνουμε χρόνο.
Αν δεν μας βολεύει το χαράκωμα μπορούμε να τις τρυπήσουμε 2-3 φορές με ένα πιρούνι.

-Αφού τις στουμπίσουμε ή τις χαράξουμε τις βάζουμε σε λεκάνες ή δοχεία με νερό για περίπου 10 ημέρες για να ξεπικρίσουν.
-Αλλάζουμε το νερό κάθε μια ή δυό μέρες για να επιταχύνουμε την διαδικασία του ξεπικρίσματος.
-Περίπου την όγδοη μέρα τις δοκιμάζουμε να δούμε αν ξεπίκρισαν και μαλάκωσαν αρκετά, αν όχι τις αφήνουμε 2-3 ημέρες ακόμα. Εγώ τις προτιμάω λίγο πικρές και σκληρές για αυτό συνήθως τις αφήνω λιγότερο στο νερό.
-Προσοχή πρέπει να δώσουμε και στο χώρο που τις αφήνουμε μέχρι να ξεπικρίσουν, ο οποίος πρέπει να είναι σκιερός και δροσερός.



Αφού τις έχουμε δοκιμάσει και μας αρέσει η γεύση τους, τις στραγγίζουμε από το νερό και τις τοποθετούμε στο τελικό δοχείο φύλαξης και συντήρησής τους.

Στο δοχείο θα πρέπει να προσθέσουμε την άλμη μας για την συντήρησή τους.
Η άλμη συνήθως γίνετε με νερό και 7% αλάτι, δηλαδή στο 1 κιλό νερό βάζουμε 70 γραμμάρια αλάτι. Για τις ελιές και ιδίως αν πρόκριτε για μεγάλες ποσότητες που θα τις διατηρήσουμε πάνω από ένα χρόνο εκτός ψυγείου ή σε συνθήκες με όχι τόσο σταθερή θερμοκρασία, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δυνατή άλμη, με περισσότερο αλάτι σε αναλογία από 10% έως 14%. Προσοχή πρέπει να αφήσουμε χώρο στο δοχείο για να προσθέσουμε ένα χοντρό δάχτυλο λάδι πάνω από τις ελιές, το οποίο επιπλέει στην επιφάνειά, για να μην έχουν οι ελιές μας επαφή με τον αέρα, ο οποίος αλλοιώνει το προϊόν μας.

Στις στουμπιστές ελιές μπορούμε να προσθέσουμε κομμάτια από λεμόνι, σκόρδο, κλαδάκια από ρίγανη, θυμάρι, δενδρολίβανο, φρέσκους σπόρους μάραθου, κόκκους από πιπέρι αναλόγως τί αρώματα και γεύσεις μας αρέσουν.

Τις χαρακωτές συνήθως τις κάνουμε ξιδάτες, προσθέτοντας ξίδι στην ποσότητα που εμείς επιθυμούμε.Μια συνηθισμένη αναλογία είναι 2 μέρη ξίδι και 3 μέρη άλμης. Μπορούμε να τις δοκιμάσουμε μετά από 2-3 μέρες και να προσθέσουμε και άλλο ξίδι αν θέλουμε.

Το μυστικό για να μην χαλάνε οι ελιές και να συντηρούνται καλύτερα είναι να μην τις χαράζουμε ως το κόκαλο και να μην τις τσακίζουμε πάρα πολύ.
Olives Kalamon in pots
Πως τις φτιάχνω εγώ
Αν βέβαια έχουμε πολλές ελιές και βαριόμαστε να στουμπάμε ή να χαρακώνουμε συνέχεια, μπορούμε να ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία χωρίς κανένα πρόβλημα. Απλώς ίσως θέλουν, λίγες ημέρες παραπάνω στο νερό για να ξεπικρίσουν. Έτσι διατηρούνται και καλύτερα. Εμένα προσωπικώς δεν με πειράζει να πικρίζουν λίγο…
Χωρίς στούμπιγμα ή χάραγμα γλυτώνουμε χρόνο, έχουμε καλύτερο γευστικό αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου και μεγαλύτερη διάρκεια συντήρησης.
Με αυτό το τρόπο διατηρώ πανεύκολα νόστιμες βρώσιμες ελιές για δύο χρόνια

*Τα δοχεία με τις ελιές όπως και όλα τα τρόφιμα, τα αποθηκεύουμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος μέχρι την κατανάλωσή τους.