.

................ Τιμές αγροτικών προιόντων της 24-2-18 απο το δημοπρατήριο ΑΓΡΟΠΗΓΗ ....ΑΓΓΟΥΡΙΑ ΕΣΩΤ. ΠΙΣΤ. 0,75 € 0,97 € 0,89 € ΑΓΓ. ΑΔΙΑΛΕΚΤΑ 0,37 € 0,37 € 0,37 € ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ Α 1,83 € 1,90 € 1,86 € ΚΑΥΤΕΡΑ ΤΜΧ. Α ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ 0,14 € 0,14 € 0,14 € ΚΑΥΤΕΡΑ Β ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΑ 1,80 € 1,83 € 1,81 € ΚΕΡΑΤΑ Α ΠΙΣΤ. Ο.Δ.Π. 1,23 € 1,37 € 1,26 € ΚΕΡΑΤΑ Β ΠΙΣΤ. Ο.Δ.Π. 0,65 € 0,70 € 0,70 € ΚΝΩΣΣΟΥ Α 1,00 € 1,36 € 1,21 € ΚΝΩΣΣΟΥ Α ΠΙΣΤ. 1,37 € 1,37 € 1,37 € ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ Α Ο.Δ.Π. 0,98 € 1,10 € 1,07 € ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ Β Ο.Δ.Π. 0,61 € 0,61 € 0,61 € ΝΤΟΛΜΑΣ Α ΚΟΥΠ. Ο.Δ.Π. 1,21 € 1,32 € 1,26 € ΝΤΟΜ. Α ΠΙΣΤ. 0,30 € 0,44 € 0,37 € ΦΛΑΣΚΕΣ Α 1,68 € 1,68 € 1,68 € ΦΛΑΣΚΕΣ Β 0,92 € 0,92 € 0,92 € ΦΛΩΡ. Ο.Δ.Π. Α 1,89 € 1,90 € 1,89 € ....Τρέχουσες τιμές ελαιολάδου:3,40-3,90 ευρώ.......Τιμές άλλων προιόντων......Βαμβάκι 73,43 σεντς/λίμπρα 3,45% Καλαμπόκι 177,00 ευρώ/τόνος 0,00% Σκληρό σιτάρι 235,00 ευρώ/τόνος 0,00% Μαλακό σιτάρι 192,00 ευρώ/τόνος 0,00% Ρύζι 124,10 σεντς/μπούσελ 0,20% Ελαιόλαδο 3,58 ευρώ/κιλό 0,28% .......Οι αναγραφόμενες τιμές αφορούν την κοστολόγηση των προιόντων στο χωράφι και δεν περιλαμβάνουν το όποιο κέρδος επιδιώκουν οι μεσάζοντες απο την πώληση στο ράφι .... ......

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

Kράνα: Η ΣΟΥΠΕΡ τροφή της Ελλάδας που όλοι πρέπει να βάλουμε στην διατροφή μας – Θα δείτε ΘΑΥΜΑΤΑ στον οργανισμό



Για σένα νοιάσου και πάρε τα μέτρα σου


Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διαπιστώνεται πως τα κράνα είναι σημαντικής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και η ολική αντιοξειδωτική τους ικανότητα είναι υψηλότερη από κάθε άλλο φρούτο με το οποίο συγκρίθηκαν.


Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν ελληνικές ποικιλίες κρανιάς που ήδη καλλιεργούνται και έγινε σύγκριση με 62 ποικιλίες από 17 είδη οπωροφόρων με τη μέθοδο ΕΚΛΡ. Όπως προέκυψε, η αντιοξειδωτική ικανότητα των διαφόρων ειδών που μελετήθηκαν -με φθίνουσα σειρά- ήταν: κράνα, τζίτζιφα, κεράσια, κόκκινα σταφύλια, βατόμουρα, αχλάδια, λωτοί, δαμάσκηνα, ροδάκινα, λευκά σταφύλια, ρόδια, μήλα, νεκταρίνια, ακτινίδια, κυδώνια, σύκα, βερίκοκα. Διαφοροποιήσεις βρέθηκαν και μεταξύ ποικιλιών του κάθε είδους.

Ένας καρπός με δύο ονόματα.

Tα κράνμπερι φυτρώνoυν μόνο στη βόρεια Eυρώπη (cranberries) και στη Bόρεια Aμερική (craneberries). Πολλούς αιώνες πριν από την εγκατάσταση των πρώτων αποίκων στην Aμερική, οι Iνδιάνοι θεωρούσαν τα φρουτάκια αυτά πολύτιμα για τη θρεπτική και θεραπευτική τους αξία, ενώ τα χρησιμοποιούσαν ως συστατικό σε βαφές υφασμάτων και διακοσμητικών φτερών. Oι καρποί που φυτρώνουν στη Bόρεια Aμερική είναι μεγαλύτεροι και πιο χυμώδεις και ονομάζονται «craneberries», είτε επειδή τα ροζ λουλούδια του φυτού από το οποίο προέρχονται μοιάζουν με το κεφάλι του γερανού (στα αγγλικά crane) είτε γιατί το συγκεκριμένο πουλί έχει αδυναμία στους καρπούς αυτούς. H καλλιέργεια των κράνμπερι για εμπορικούς λόγους ξεκίνησε ήδη από το 19ο αιώνα.

Έρευνες απέδειξαν ότι τα κράνα ή κράνμπερι έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή, ανθοκυάνες και φαινολικά παράγωγα. Σε άλλες εργαστηριακές έρευνες βρέθηκε μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe) αλλά και βιταμίνη C (103 mg/100 g), καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ (4873 mg/100 g, περισσότερο από φράουλες, πορτοκάλια και ακτινίδια), καροτίνη και τανίνες. Λόγω των εμπεριεχομένων τανινών έχει, επίσης, στυπτικές ιδιότητες. Πρώτος ο Διοσκουρίδης μας δίνει μία από τις πρώτες αναφορές στην φαρμακευτική χρήση της κρανιάς , προτείνοντας θεραπεία για τη δυσεντερία και τις γαστρεντερικές διαταραχές με κράνα που είχαν τοποθετηθεί σε άλμη.

Οι γνώσεις γύρω από τη χρήση των κράνων στην παραδοσιακή θεραπευτική, πέρασαν από γενιά σε γενιά και εφαρμόζονται μέχρι και σήμερα στην πράξη με επιτυχία. Χρησιμοποιούνται λοιπόν στις μέρες μας κατά της διάρροιας και των εντερικών παθήσεων, λόγω της στυπτικότητας τους που οφείλεται στις τανίνες. Ο φλοιός, οι βλαστοί και οι ρίζες, χρησιμοποιούνται ως αντιπυρετικά. Στις ορεινές περιοχές της χώρας μας, τα κράνα επίσης χρησιμοποιούνται κατά των καρδιακών παθήσεων , κατά του κοιλόπονου και των πόνων περιόδου, σε στομαχικές και εντερικές διαταραχές, ως χωνευτικό και ως τονωτικό κατά τη διάρκεια εργασίας.

Σύμφωνα με μια Μateria Medica του 1827, ο φλοιός της κρανιάς αναφέρεται ως τονωτικός, στυπτικός και διεγερτικός και η σκόνη του δίνεται σε εγχύματα και αφεψήματα για ενοχλήσεις στο στομάχι και το έντερο. Επειδή όμως η ίδια η σκόνη προκαλούσε διαταραχές, συνδυαζόταν η χρήση της με λαύδανο. Η δοσολογία λήψης της σκόνης του φλοιού ήταν 2 κουταλάκια και δινόταν σε όλες τις περιπτώσεις καταβολής και αδυναμίας από ασθένεια σε συνδυασμό με άλλα τονωτικά και αρωματικά φυτά.

Ιδιαίτερα αξιόλογη όσον αφορά τη χρήση της κρανιάς είναι μια δημοσιευμένη εθνοφαρμακολογική μελέτη του τμήματος Συστηματικής Βοτανικής και φυτογεωγραφίας της Βιολογικής σχολής του ΑΠΘ (Δ, Βώκου, Κ. Κατράδη, Σ. Κοκκίνη 1993) που αφορούσε τον Εθνικό Δρυμό Βίκου – Αώου. Στη μελέτη αυτή, έγινε μια συλλογή γνώσεων για τα φαρμακευτικά φυτά των Ζαγοροχωρίων της Ηπείρου και συγκεντρώθηκαν πληροφορίες από τους κατοίκους και από παλιές συνταγές των λεγόμενων ”βικογιατρών ή κομπογιαννιτών” της περιοχής. Η κρανιά λοιπόν αναφέρεται ως φυτό αναζωογονητικό, αναλγητικό, αντισπασμωδικό, καταπραϋντικό, στυπτικό, αιμοστατικό κατά της δίψας, κατά της διάρροιας, κατά της δυσεντερίας και της ελονοσίας.

Στα ορεινά χωριά των Πιερίων, οι κάτοικοι χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα σαν φάρμακο ένα είδος τοπικού λικέρ από κράνα. Μαζεύουν τα κράνα στα τέλη Αυγούστου, τα τοποθετούν σε βάζο με ζάχαρη, κονιάκ, γαρύφαλλα και κανέλλα, και τον Οκτώβριο το μαζεύουν, το σουρώνουν και παίρνουν το λικέρ. Έπειτα το αποθηκεύουν και πίνουν μισό ποτηράκι από το λικέρ σε πόνους στομαχιού, κοιλιάς, πόνους περιόδου και κολικούς εντέρου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πληροφορίες για τη χρήση της κρανιάς που προέρχονται από τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας στη περιοχή της Καστοριάς. Οι κάτοικοι εκεί μαζεύανε τα κράνα και ξεραίνανε τα κουκούτσια τους στη ντουλάπα.

Όταν είχαν πόνους στη μέση, ή πέτρα στο νεφρό, έβραζαν τα κουκούτσια σε νερό και πίνανε μισό ποτηράκι κάθε βράδυ. Επίσης, όταν είχανε «καρναβίτσες» ή αλλιώς μυρμηκίες όπως τις ονομάζουμε σήμερα, έκαιγαν τα κλαδιά της κρανιάς, έπαιρναν τη στάχτη, την αραίωναν σε νερό και την τοποθετούσαν επάνω στη μυρμηκία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους μετά από τη διαδικασία αυτή οι μυρμηκίες εξαφανίζονταν.

Η χρήση του Cornus mas είναι ευρύτατα διαδεδομένη στη λεκάνη της Μεσογείου και κατά καιρούς εκπονούνται διάφορες εθνοφαρμακολογικές μελέτες στις οποίες συναντούμε την κρανιά, ως ένα φαρμακευτικό φυτό που αποθηκευόταν σε κάθε σπίτι με σκοπό να χρησιμοποιηθεί όπου θα παρουσιαζόταν ανάγκη.

Στην περιοχή Kirklareli της Τουρκίας, κοντά στην Ανδριανούπολη οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν τα φρούτα και τον φλοιό της κρανιάς για φαρμακευτικές χρήσεις (Şǖkran Kǖltǖr 2007). Έβραζαν τα κράνα σε νερό με ζάχαρη και έπιναν το υγρό αυτό 2 φορές τη μέρα για 8 μέρες σε περιπτώσεις νεφρίτιδας, καρδιακών παθήσεων και σε διάρροια. Το ίδιο αφέψημα δινόταν 2 φορές τη μέρα για 10 μέρες σε βήχα, κρύωμα ή γρίπη. Χρησιμοποιούσαν επίσης τη στάχτη του φλοιού της κρανιάς εξωτερικά ως αντιμυκητισιακό.

Μία άλλη εθνοφαρμακολογική μελέτη που αφορούσε τις χρήσεις των φαρμακευτικών φυτών στην περιοχή Žejane της Κροατίας, αναφέρει την παρασκευή ξυδιού από τα κράνα, το οποίο χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους εσωτερικά ως προϊόν κατά της παχυσαρκίας και εξωτερικά, κατά των αιματωμάτων, του πυρετού και του πονοκεφάλου.

Στην Eclectic Materia medica του Felter από το 1922 αναφέρεται για πρώτη φορά ως επίσημη δρόγη το Cornus specific medicine , το οποίο προερχόταν από το φλοιό του Cornus florida και δινόταν σε δοσολογία από 2-60 σταγόνες στη θέση της κίνας (Cinchona) σε ελονοσία, όταν δεν ήταν ανεκτή η κινίνη, σε πυρετούς περιοδικού τύπου, αδύναμο σφυγμό, σε πονοκέφαλο από πύρωση, κινίνη και γενική εξάντληση. Τέλος αναφέρεται και η χρήση της σε γαστρικό έλκος.

Οι ιθαγενείς Cherokee των διαφόρων περιοχών της Αμερικής χρησιμοποιούσαν ευρέως στην καθημερινή τους πρακτική τα είδη Cornus florida και Cornus alternifolia. Τα εγχύματα του φλοιού της ρίζας, δίνονταν σε διάρροια, ενώ έγχυμα του εξωτερικού φλοιού από το Cornus alternifolia δινόταν εσωτερικά για την αντιμετώπιση συμπτωμάτων του ουροποιητικού συστήματος και σε αφροδίσια νοσήματα.

Εγχύματα από μεριστώματα, φλοιό ή ρίζες του Cornus alternifolia δίνονταν σε βήχα, λαρυγγίτιδα και γρίπη. Γενικότερα την εποχή εκείνη, υπήρχε η παραδοχή ότι ο φλοιός των 2 παραπάνω ειδών ήταν τονωτικός και διεγερτικός, ενώ υπάρχουν αναφορές για τη χρήση του σε πυρετό , ελονοσία και φυματίωση. Στη βιβλιογραφία συχνά συναντούμε τη χρήση του φλοιού των φυτών αυτών στην ελονοσία και η δράση αυτή παρομοιάζεται με τη χρήση του φλοιού της Cinchona, δηλαδή τα χημικά συστατικά του δρούσαν σαν υποκατάστατα της κινίνης.

Τέλος οι ινδιάνοι της ΝΑ. Αμερικής απέδιδαν στο έγχυμα του φλοιού αναλγητικές ιδιότητες και το χρησιμοποιούσαν σε πόνους μέσης και πονοκεφάλους. Στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική τα είδη του γένους cornus χρησιμοποιούνται σε διάφορα παρασκευάσματα σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά φυτά για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του σακχαρώδους διαβήτη. Η πλειοψηφία των σκευασμάτων αυτών έχουν μελετηθεί επιστημονικά για την υπογλυκαιμική τους δράση και είναι αποδεκτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα στην Κίνα. Το γερό ξύλο της κρανιάς την καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμη για την κατασκευή διαφόρων μικροαντικειμένων και εργαλείων. Τα πιο γερά γκλιτσόξυλα των τσοπάνων μέχρι και σήμερα, γίνονται από νεαρούς βλαστούς κρανιάς. Κρανίσιες βέργες χρησιμοποιούσαν και οι δάσκαλοι παλαιότερα για το εκπαιδευτικό τους έργο.

Από το φλοιό της κρανιάς παραλαμβάνουμε κόκκινη βαφή, με την οποία στο παρελθόν έβαφαν δέρματα, ενώ με το βράσιμο των καρπών έβαφαν τα αυγά. Παραδοσιακά, τα κράνα χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ποτών, μαρμελάδας και γλυκών. Πολύ γνωστό είναι και το παραδοσιακό λικέρ κράνου το οποίο το φτιάχνουν οι γυναίκες σε πολλά χωριά της Ελλάδας, με πρώτη ύλη τσίπουρο ή κονιάκ.

ΠΗΓΗ  http://www.makeleio.gr

Βασκανία όλα όσα πρέπει να ξέρετε!!!





Με τον όρο βασκανία εννοείται η δυσμενής και ολέθρια ψυχική επίδραση, η οποία εξασκείται τόσο στους ανθρώπους και στα ζώα όσο και στα φυτά αλλά ακόμη και στα αντικείμενα δια του βλέμματος και μόνο από άτομα τα οποία έχουν έμφυτη αυτή τη δύναμη. Έτσι το άτομο που ματιάζει κάνει κακό χωρίς κάποια συγκεκριμένη χειρονομία ή λόγια ή άλλη τελετουργική πράξη και συνήθως χωρίς να το θέλει ή να έχει συνείδηση της πράξεώς του. Αρκεί απλά το γεγονός του θαυμασμού ή της ιδιαίτερης ενασχόλησης και παρατήρησης ή της ύπαρξης ζήλιας στις προθέσεις του ατόμου ώστε να ματιάσει κάποιον ή κάτι.


Πιστεύεται ότι το κακό μάτι ή βασκανία είναι αποτέλεσμα κακόβουλης ή και απλώς ζωώδους μαγνητικής επιδράσεως η οποία είναι αρκετά ισχυρή σε μερικά άτομα. Με άλλα λόγια η βασκανία δεν είναι τίποτε περισσότερο από την ασυνείδητη εκπομπή σε μεγάλη ένταση χαμηλού μαγνητικού δυναμισμού. Ο βασκανηστής συνήθως άτομο προικισμένο με ισχυρή θέληση, μπορεί να επιβληθεί μόνον σε άτομα με ασθενή θέληση, σε άσχημη ψυχική κατάσταση, και γενικά πιο αδύναμα. Πιστεύετε ότι άτομα ηθικά, με υγιή ψυχική και πνευματική κατάσταση, που ζούνε έντιμα και σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους, δύσκολα ματιάζονται. Βέβαια, ανέκαθεν πιστεύονταν ότι τα άτομα που μπορούσαν να ματιάσουν παρουσίαζαν κάποια συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά π.χ. το πράσινο χρώμα των ματιών και γενικότερα τα ανοικτόχρωμα μάτια, τα μικρά μάτια ή τα σμιχτά φρύδια, ενώ θεωρούνταν ότι οι σαββατογεννημένοι δεν ματιάζονται.


Στην Ελλάδα και ανάλογα με την περιοχή το μάτι θα το συναντήσουμε με διάφορες ονομασίες. Το βάσκαμα ή κακό μάτι στην Θεσσαλία το συναντάμε ως αρμένιασμα, στα Δωδεκάνησα ως ματικό, στην Κρήτη ως λάβωμα, φιαρμός ή θιάρισμα και στη Μάνη ως αποσκασμός.


Γενικά σήμερα την βασκανία και την πίστη σε αυτήν θα την συναντήσουμε σε ολόκληρη την υδρόγειο και στις περισσότερες θρησκείες καθώς και αντιβασκανικά τελετουργικά και φυλακτά ακόμη και χειρονομίες. Για παράδειγμα στην Ιταλία και την Γαλλία γίνεται ευρεία χρήση, ως αποτρεπτική του ματιού, της χειρονομίας που σχηματίζεται με τα δάκτυλα του ενός χεριού αν κλείσουμε με τον αντίχειρα τον μεσαίο και τον παράμεσο και κρατήσουμε τεντωμένα τον δείκτη και το μικρό δάκτυλο ( Γραβ. Ιατροσοφία 3, 794). Βέβαια οι χειρονομίες αποτελούν μόνο στιγμιαία προφύλαξη. Την πραγματική προστασία προσφέρουν τα φυλακτά και όπως αναφέρθηκε το ήθος και η κατάσταση του ατόμου.


Η πίστη για την ύπαρξη του κακού ματιού υπάρχει ριζωμένη ακόμη από τους αρχαίους λαούς, Χαλδαίους, Ασσύριους, Ιουδαίους, Αιγυπτίους, Έλληνες και Ρωμαίους μέσω των οποίων επικράτησε σε όλη την Ευρώπη και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να διατηρείται στους «πολιτισμένους» λαούς, απασχολώντας ακόμη και την επιστήμη.


Οι αρχαίοι Τριβαλλοί και Ιλλυριοί πίστευαν ότι υπάρχουν βάσκανα πρόσωπα ικανά να προκαλέσουν ακόμη και το θάνατο μόνο με το βλέμμα τους.


Οι Αφρικανοί πιστεύοντας ότι το κακό μάτι μπορεί να προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές ακόμη και να ξηράνει πηγές, να σκοτώσει κοπάδια ολόκληρα ή να μαράνει δέντρα κατέφευγαν στην προστασία τοτέμ. Κατεξοχήν μορφές που προστάτευαν ( και αυτό δεν ισχύει μόνον για τους αφρικανούς αλλά για όλους τους λαούς που πίστευαν και πιστεύουν στην ύπαρξη του κακού ματιού )ήταν τερατόμορφα πλάσματα που προκαλούσαν φόβο και απέχθεια, αλλά και διάφορα ζώα όπως ο ποντικός, ή ύαινα, ο σκορπιός, ο λύκος , ο κόρακας, αλλά και το λιοντάρι , ο γυπαετός λόγω της δύναμης που απέπνεαν. Από το φυτικό βασίλειο αντιβασκανικά θεωρούντο το σκόρδο, η δάφνη, η λευκάκανθα και διάφορα φυτά αποκρουστικά στην μυρωδιά, την αφή, ή την όψη. Από το ορυκτό βασίλειο αντιβασκανικά θεωρούνται ο μαγνήτης, ο σίδηρος, ο ορείχαλκος, η γαλαζόπετρα κ.α. Από όλα αυτά κατασκευάζονταν τα διάφορα χαϊμαλιά ή φυλακτά.


Οι Αιγύπτιοι μεταχειρίζονταν φύλλα παπύρου με μυστηριώδεις γραφές που φορούσαν στα εσώρουχά τους. Οι Πέρσες έκαναν χρήση λωρίδων πάνω στις οποίες χάραζαν ξορκισμούς και έδεναν με αυτές διάφορα μέρη του σώματός τους. Οι Εβραίοι στα αντιβασκανικά φυλακτά τους έγραφαν κομμάτια από την παλαιά διαθήκη και τα φορούσαν είτε σαν περιβραχιόνια στο αριστερό τους χέρι είτε στο κεφάλι τους, επίσης στα φυλακτά τους συναντούμε και παραστάσεις φιδιών. Από τους Εβραίους θα πρέπει να επηρεάσθηκαν και οι Μωαμεθανοί ώστε στα φυλακτά τους συναντούμε ρητά του κορανίου.


Ιδιαίτερη λαογραφική σημασία παρουσιάζει η βασκανία στην αρχαία Ελλάδα γιατί υπάρχουν γραπτές αναφορές σε αυτήν. Αξιοσημείωτο είναι το πόσο απαράλλακτες μεταφέρθηκαν οι δοξασίες αυτές ως τις ημέρες μας. Το «οφθαλμίζειν», και «εποφθαλμίζειν» σήμαιναν ακριβώς ό,τι εννοούμε σήμερα λέγοντας «ματιάζω». Το ματιάστηκε μόνος του πρωτοπαρατηρήθηκε σαν αυτοβασκανία στους αρχαίους Ελληνες. Το μη λες μεγάλο λόγο ελέχθηκε από τον Σωκράτη « μη μέγα λέγε, μη τις βασκανία περιτρέψη τον λόγον τον μέλλοντα» (Πλατ. «Φαίδων» 95Β). Το «χτύπα ξύλο» αντιστοιχεί στο «άπτεσθαι ξύλου». Το «κουφό του διαβόλου το αυτί» είναι το αντιστρόφως ανάλογο του « προσκυνώ Αδράστειαν»( θεότητα του φθόνου και της εκδικήσεως των Αρχαίων). Επίσης έχει διατηρηθεί από την αρχαιότητα το «φτύσε τον κόρφο σου», ή το φτύνω τρεις φορές για να μην σε ματιάξω. Ο Θεόκριτος αναφέρει « ως μη βασκαθώ δε τρις εις εμόν έπτυσα κόλπον». Επίσης ο Αριστοτέλης αναφέρει : «εμπτύει αυτοίς ως μη βασκανθώσιν» ( Αριστ. Απ. 347).


Το να κρεμάνε σκόρδο στην είσοδο του σπιτιού ή του καταστήματος έχει παραμείνει από τα αρχαία χρόνια. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μερικές αντιβασκανικές για τότε χειρονομίες μεταφέρθηκαν και χρησιμοποιούνται σήμερα ως υβριστικές π.χ. το φασκέλωμα ή η σχετική παραστατική χειρονομία του φαλλού. Υπήρχαν και τότε όπως και σήμερα τρόποι και μέσα διαγνώσεως της βασκανίας όπως το κοίταγμα του λαδιού της καντήλας. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι τρόποι αυτοί μαθαίνονται από συγκεκριμένα άτομα και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά με συγκεκριμένους τρόπους για να μην χάσουν την δύναμή τους. Π.χ. πηγαίνει από άντρα σε γυναίκα εναλλάξ, ή από γιαγιά σε εγγόνι.


Συνεχίζοντας την περιήγηση στους αρχαίους Έλληνες ας αναφερθούμε στον μεγάλο ρήτορα της Αντιόχειας τον Λιβάνιο , ο οποίος αναφέρει πολλά περί μαγείας στην αυτοβιογραφία του, και ανάμεσα σε αυτά και το ότι πίστευε στην βασκανία και μάλιστα ότι εκδηλώνεται έντονα σε αυτούς που όλοι επαινούν : «γνώριζα πως κάποιο κακό μάτι (βασκανία τις ) θα κάρφωνε το βλέμμα του στους γιούς σου. Από την φύση του το κακό μάτι καρφώνει όποιον επαινούν οι άλλοι.....ο δαίμονας του φθόνου δεν μπορούσε όμως να ανεχθεί αυτούς τους επαίνους...» (σελ. 281, Έλληνες μάγοι)


Ο Δημοσθένης πολλές φορές και με μεγάλη επιμονή καταγγέλλει την βασκανία που προκαλεί δυστυχία και αποτυχία των προσπαθειών.


Ο Στράβων (63 - 25 π.Χ.) αναφέρει ότι σύμφωνα με τον Αρτεμίδωρο τους Εφεσίους τους είχε συκοφαντήσει ο ιστορικός Τιμαίος ο Ταυρομενέος τον οποίου μάλιστα χαρακτηρίζει ως βάσκανο, δηλαδή κακόβουλο άνθρωπο ο οποίος μπορεί και ματιάζει.


Ο Πλούταρχος αναφέρει στα συμποσιακά μία συζήτηση αναφορικά με αυτούς που έχουν την ικανότητα να προκαλούν βασκανία, ενώ είναι αυτός που αναφέρει και την περίπτωση της αυτοβασκανίας.


Ο Φίλαρχος έλληνας ιστοριογράφος αναφέρει ότι κάποιοι λαοί, που κατοικούν κοντά στον Πόντο, προκαλούν ακόμη και το θάνατο σε παιδιά αλλά και άνδρες με το βλέμμα τους και μόνο.


Ο Δημόκριτος αναφέρει ότι εκπέμπουν τα μάτια του βασκάνου εικόνες που έχουν αισθήσεις και ορμή και φέρνουν μαζί τους τη μοχθηρία και το φθόνο του, επηρεάζοντας και προκαλώντας διαταραχές στον βασκανόμενο.


Πηγή  http://lougantina.blogspot.gr

Περι...σουπιάς!



Για τους αρχαίους ελληνες η σουπια ήταν μεταξύ των εκλεκτών και ακριβών τροφών : «οι πένητες ουκ έχοντες αγοράσαι υπογάστριον θύννακος (τόννου), ουδέ κρανίον λάβρακος, ουδέ σηπίας» ( Ερίφου, Μελίβοια, απ. 3).
Ο Αρχέστρατος (ποιητής από το Γέλας, 330π.Χ) επανεί τις σουπιές των Αβδήρων (αρχ. πόλη της θράκης, γενέτειρα του Δημόκριτου κ.ά.) και της Μαρωνείας (ανατολικά των Αβδήρων). Ο Αριστοτέλης τη χαρακτηρίζει ως το «πανουργότατον των μαλακίων» και αναφέρεται στη συνήθεια των σουπιών να κολυμπούν ζευγαρωτά ( περί ζώων ιστ. Ε, 541). Ο Αθήναιος (160 – 230 περ.) αναφέρεται στις τηγανιτές σουπιές, αλλά θεωρεί ότι η βραστή σουπιά είναι «απαλή, εύστομος και εύπεπτος…. ο δε χυλός λεπτυντικός εστί αίματος και κινητικός της δι΄ αιμορροιδων εκκρίσεως»


Οι σουπιές ζουν κοντά στις ακτές σε αμμώδεις βυθούς. Έχουν σώμα ωοειδές, 10 πλοκάμια με βεντούζες (8 μυζητικά και 2 αρπακτικά), ο εγκέφαλος είναι πολύ ανεπτυγμένος, τα μάτια τους τεράστια αλλά τέλειας κατασκευής. Στη ράχη, κάτω από το δέρμα υπάρχει το ασβεστολιθικό όστρακο, το σήπιον, με πόρους γεμάτους αέρα για να συγκρατούν το σώμα του δεκάποδου μέσα στο νερό.
Κολυμπά προς τα πίσω, εκτοξεύοντας νερό από το σιφώνα. Το αρσενικό διακρίνεται από μία άσπρη γραμμή στα εξωτερικά χείλη των πίσω πτερυγίων.


Για να πιάσετε σουπιές, εκτός από τους παραδοσιακούς τρόπους, μπορείτε να δοκιμάσετε κάποια «παιχνιδάκια» ψάρέματος, όπως: δένετε μία θηλυκή (δεν έχει τη λευκή γραμμή στα πίσω πτερύγια) και την πετάτε με προσοχή στη θάλασσα. Τότε η αρσενική σουπιά θα τρέξει να κολλήσει με τα πλοκάμια πάνω στη θηλυκή. Τραβήξτε τις σιγά σιγά έχοντας μέσα στη θάλασσα την απόχη.
Ένας, ακόμα, τρόπος (αλλά και παιχνίδι για τους μικρούς μας φίλους) είναι να πάρετε μία μικρή σανίδα (10 εκ) και να κολλήσετε ένα καθρεφτάκι (ή κομματάκια από καθρέφτη). Πετάξτε την στη θάλασσα (δένοντας μία μικρή αλυσίδα για βαρίδι) και περιμένετε. Η σουπιά που θα καθρεφτιστεί θα κολλήσει πάνω στον καθρέφτη, νομίζοντας ότι συνάντησε κάποια άλλη σουπιά. Τραβήξτε σιγά- σιγά έχοντας πάντα την απόχη στη θάλασσα.

Οι μπαμπάδες που βαρέθηκαν τους προκατ παιδότοπους καλό είναι να μυήσουν τα παιδιά τους στη θάλασσα από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά μπορούν να ξεκινήσουν το ψάρεμα, ακόμα και δίχως αγκίστρια, να παίξουν στην παραλία, να μάθουν, να γεμίσουν χαρά και συγκινήσεις που μόνο η Φύση ξέρει να προσφέρει....


Πηγή

«ΦΥΛΑΚΑΣ» ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ



Το ελληνικό εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, πλούσιο σε ελαιοκανθάλη, μπορεί να προστατέψει το καρδιαγγειακό σύστημα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα κλινικής μελέτης που πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Διατροφής του Πανεπιστημίου Davis της Καλιφόρνια και στο Ερευνητικό Κέντρο Διατροφής του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ στην Καλιφόρνια και χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία Gaea και το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλης.

Όπως ανέφεραν ο Προκόπιος Μαγιάτης, αναπληρωτής καθηγητής, και η δρ Ελένη Μέλλιου της Φαρμακευτικής Σχολής Αθηνών, τα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα περιέχουν ένα ευρύ φάσμα φυσικών συστατικών των οποίων η σχετική συγκέντρωση διαφέρει πάρα πολύ μεταξύ των διαφόρων ποικιλιών ελιάς.
Πολλές από αυτές τις χημικές ενώσεις έχει αποδειχθεί ότι διαθέτουν αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ενώ ο όρος «ολικές φαινόλες» ενός ελαίου είναι αποδεκτός ως μέτρο της αντιοξειδωτικής του ικανότητας, η «φαρμακευτική» του δράση μπορεί να προέρχεται από συγκεκριμένες ενώσεις. Ένα παράδειγμα είναι η ουσία ελαιοκανθάλη, η οποία συνδέεται με την πιπεράτη αίσθηση στον λαιμό που προκαλείται από ορισμένα φρέσκα και υψηλής ποιότητας ελαιόλαδα.
Όπως εξήγησαν, τα ελαιόλαδα που δοκιμάστηκαν, επιλέχθηκαν έτσι ώστε να έχουν την ίδια συγκέντρωση ολικών φαινολών αλλά διαφορετική αναλογία δραστικών συστατικών ελαιοκανθάλης και ελαιασίνης. Συγκεκριμένα, επιλέχθηκε ένα ελαιόλαδο με υψηλή ελαιοκανθάλη από ποικιλία Κορωνέικη από την περιοχή του ΠΟΠ Καλαμάτας, ένα ελαιόλαδο από ποικιλία Arbequina με υψηλή περιεκτικότητα σε ελαιασίνη και ένα λάδι ελέγχου που ήταν μεν εξαιρετικά παρθένο, με ισοδύναμη περιεκτικότητα σε ολικές φαινόλες, αλλά με μηδενική περιεκτικότητα σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε όσους κατανάλωσαν το ελληνικό έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, η ελαιοκανθάλη συμπεριφέρθηκε σαν να φυσικό φάρμακο για την προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος.
«Η πρωτοπόρα αυτή μελέτη έδειξε πολύ σημαντικά ευρήματα και ανοίγει το δρόμο για την διενέργεια νέας εκτενέστερης μελέτης σε μεγαλύτερη ομάδα πληθυσμού ώστε να διερευνηθούν σε βάθος οι παράγοντες που καθιστούν ένα ελαιόλαδο να έχει φαρμακευτικές ιδιότητες», δήλωσε ο κ. Μαγιάτης που συντόνισε τη μελέτη.
Από την πλευρά της η κ. Μέλλιου, υπεύθυνη συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Αθηνών και του κέντρου ελιάς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, σημείωσε ότι «νέα εργαλεία όπως η μέθοδος NMR ή η μέθοδος Aristoleo, που έχουν ανακαλυφθεί στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, μπορούν με ακρίβεια να μετρήσουν το περιεχόμενο ενός λαδιού σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη, είναι εξαιρετικά χρήσιμα για να ξεχωρίσουν τα ποιοτικά ελαιόλαδα με τις ισχυρότερες υγειοπροστατευτικές δράσεις».
Πρόσθεσε, δε, ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο στην παραγωγή ελαιολάδου με αγγειοπροστατευτικές ιδιότητες.
«Τροφή»: Όλα αυτά όμως βρίσκουν ουσιαστική εφαρμογή στο εξωτερικό, καθώς η προπαγάνδα καλά κρατεί και ούτε λίγο ούτε πολύ, τις τελευταίες δεκαετίες οι Έλληνες, έχουμε στραφεί στα δήθεν «υγιεινά» φυτικά λάδια, από τα οποία το καλλίτερο δεν φτάνει ούτε το ήμισυ της αξίας του εξαιρετικά παρθένου ελαιόλαδου (με εξαίρεση σε ορισμένες περιπτώσεις το σουσαμέλαιο)!! Τα φυτικά έλαια, άπαξ και θερμανθούν όχι μόνο καθίστανται άχρηστα, αλλά και βλαβερά. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν και με τις … περίφημες μαργαρίνες, οι οποίες όχι μόνον δεν ωφελούν στο καρδιαγγειακό, αλλά είναι υπεύθυνες και για φλεγμονές, οι οποίες οδηγούν σε καρδιακά προβλήματα!
Μάθετε λοιπόν ότι τον ελληνικό αυτόν θησαυρό, που κυριολεκτικά ξεπουλάμε σε ελεεινές τιμές στην Ιταλία και την Ισπανία χύμα, για να τον μοσχοπουλάνε αυτοί συσκευασμένο πανάκριβα και που εμείς έχουμε αντικαταστήσει, ελαφρά τη καρδία, με την «σαβούρα» που μας προπαγανδίζουν για υγιεινή, στο εξωτερικό το αγοράζουν προς 60€ το ΜΙΣΟ ΛΙΤΡΟ!!! 

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

ΕΦΚΑ: Το χρονοδιάγραμμα της εκκαθάρισης των ασφαλιστικών εισφορών

ΕΦΚΑ - Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης - σύνταξη, ένσημα, ΑΠΔ, εργοδότες, ασφάλιση, ειδοποιητήρια, εισφορές, υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης, εισφορες ελευθερων επαγγελματιων, αυτοαπασχολούμενοι, ασφαλιστική ικανότητα, βεβαίωση συντάξεων

Μετά την αβεβαιότητα των προηγούμενων μηνών, ήρθε η εγκύκλιος του υπουργείου Εργασίας στις αρχές της περασμένης εβδομάδας για να θέσει τα χρονικά όρια, βάσει των οποίων θα πραγματοποιηθεί η εκκαθάριση των ασφαλιστικών εισφορών για 1,4 εκατ μη μισθωτούς ασφαλισμένους του ΕΦΚΑ (ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και αγρότες).

Η περίοδος από τον Μάρτιο έως και τον Σεπτέμβριο της τρέχουσας χρονιάς είναι κομβικής σημασίας για την παραπάνω «δεξαμενή» ασφαλισμένων, καθώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα κληθούν είτε να καταβάλλουν επιπλέον ποσά ασφαλιστικών εισφορών, είτε να εισπράξουν τη διαφορά που ενδεχομένως να προκύψει. Οι μη μισθωτοί ασφαλισμένοι πρόκειται να διαχωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Ανάλογα εάν το εισόδημα του 2016 ήταν μεγαλύτερο ή μικρότερο από εκείνο του 2015, θα διακρίνονται εφεξής ανάμεσα σε εκείνους που θα έχουν χρεωστικό ή πιστωτικό υπόλοιπο. Θα υπάρξουν προφανώς και περιπτώσεις ασφαλισμένων με μηδενικό υπόλοιπο, όμως θεωρητικά θα είναι πολύ λίγες και δεν επηρεάζονται σε καμία περίπτωση από τις μετατροπές στον τρόπο υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών που θα ισχύσουν φέτος. Ας δούμε λοιπόν το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας εκκαθάρισης:
Μάρτιος: Ολοκληρώνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας η εκκαθάριση των εισφορών του τρέχοντος έτους, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία των ετήσιων εισοδημάτων των ασφαλισμένων, που προέρχονται από το 2016.
Απρίλιος: Είναι ο πρώτος μήνας που ξεκινάει η καταβολή των πέντε ισόποσων δόσεων καταβολής ασφαλιστικών εισφορών για όσους έχουν χρεωστικό υπόλοιπο, δηλαδή για εκείνους που το εισόδημά τους το 2016 ήταν υψηλότερο από εκείνο του 2015. Επίσης, ο Απρίλιος είναι ο πρώτος από τους δύο μήνες που έχει δώσει περιθώριο το υπουργείο Εργασίας για να επιστραφούν ποσά ασφαλιστικών εισφορών στους δικαιούχους, για τους οποίους διαπιστώθηκε πιστωτικό υπόλοιπο. Αφορά όλους εκείνους οι οποίοι δήλωσαν στη φορολογική τους δήλωση, εισόδημα για το 2016 μικρότερο σε σχέση με εκείνο του 2015.
Μάιος: Έως τα μέσα Μαϊου πρέπει να έχουν επιδοθεί τα ειδοποιητήρια με τις εισφορές του μηνός Απριλίου, στα οποία θα αναγράφεται το συνολικό ποσό καταβολής. Σε αυτό εκτός από τις τρέχουσες εισφορές θα περιλαμβάνεται και η πρώτη δόση για όσους έχουν χρεωστικό υπόλοιπο. Παράλληλα τον ίδιο μήνα λήγει το περιθώριο που έχει δοθεί το υπουργείο Εργασίας για να επιστραφούν ποσά στους δικαιούχους που έχουν πιστωτικό υπόλοιπο.
Ιούνιος: Αναρτώνται τα ειδοποιητήρια του Μαϊου, βάσει των οποίων πρέπει να καταβληθεί η δεύτερη δόση του για όσους έχουν χρεωστικό υπόλοιπο. Ταυτόχρονα θα πρέπει να καταβληθούν και οι τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές του Μαϊου.
Ιούλιος: Αναρτώνται τα ειδοποιητήρια του Ιουνίου, για να καταβληθεί η τρίτη δόση όσων έχουν χρεωστικό υπόλοιπο. Επίσης, πρέπει να καταβληθούν και οι τρέχουσες εισφορές του Ιουνίου.
Αύγουστος: Αναρτώνται στον ΕΦΚΑ τα ειδοποιητήρια του μηνός Ιουλίου, που περιλαμβάνουν τις τρέχουσες εισφορές και την τέταρτη δόση για όσους έχουν χρεωστικό υπόλοιπο.
Σεπτέμβριος: Αναρτώνται στον ΕΦΚΑ τα ειδοποιητήρια του μηνός Αυγούστου, που περιλαμβάνουν τις τρέχουσες εισφορές και την πέμπτη και τελευταία δόση για όσους έχουν χρεωστικό υπόλοιπο.

Ο ταραμάς και τα καλά του


Αποτέλεσμα εικόνας για ταραμάς φωτο
Ηλίας Μαμαλάκης
Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, αλλά μερικά από τα πιο νόστιμα πράγματα της ελληνικής κουζίνας κατά παράδοση τα τρώμε μόνο λίγες μέρες το χρόνο. Όπως ο ταχινένιος χαλβάς, η λαγάνα και ο ταραμάς και πιο ειδικά η ταραμοσαλάτα. Ευτυχώς σιγά-σιγά πολλές ταβέρνες εντάσσουν στο μενού τους και την ταραμοσαλάτα, αλλά και σαν επιδόρπιο λίγο χαλβά του μπακάλη όπως τον λέμε πασπαλισμένο με κανέλα και λίγες σταγόνες πορτοκάλι.
Τι ξέρετε όμως από τον ταραμά; Τι είναι ακριβώς ο ταραμάς;
Πρόκειται για αβγά ψαριού. Τα έχουμε αγαπήσει πάρα πολύ τα αβγά ψαριού, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού. Φερ’ ειπείν ο ακριβότερος μεζές του κόσμου το χαβιάρι είναι τα αβγά του οξύρυγχου.
Τρώμε τα αβγά του σολομού το γνωστό σε όλους μας μπρικ, τα αβγά της πέστροφας σαν ένα υποκατάστατο του χαβιαριού και τέλος τα αβγά του μπακαλιάρου που δεν είναι τίποτα άλλο από τον ταραμά.
Αβγά λοιπόν του μπακαλιάρου είναι ο ταραμάς. Ο μπακαλιάρος αλιεύεται πυρετωδώς στις βόρειες θάλασσες και πέρα από τον Αρκτικό κύκλο από μικρούς στολίσκους τόσο των Σκανδιναβικών χωρών, όσο και της Ρωσίας. Ελάχιστες από τις ποσότητες που ψαρεύονται καταναλώνονται φρέσκιες. Μερικές καταψύχονται, άλλες φιλετάρονται, οι μεγαλύτερες όμως ποσότητες αλατίζονται καλά και κρεμιούνται σε ειδικά σύρματα να αερίζονται καλά. Έτσι λοιπόν δημιουργείται ο γνωστός μας και μη εξαιρετέος μπακαλιάρος υγράλατος (ο αλμυρός), όπου είναι ο αγαπημένος μας μπακαλιάρος το φαγητό της 25ης Μαρτίου του Ευαγγελισμού.
Τα αβγά του μπακαλιάρου πριν τον βάλουν να ξεραθεί τα αφαιρούν, τα αλατίζουν καλά και τα βάζουν μέσα σε μεγάλα βαρέλια να ωριμάσουν. Στη συνέχεια και μετά από ένα εύλογο διάστημα ημερών αφαιρούν την μεμβράνη που τα περιβάλλει και τα ανακατεύουν και η πρώτη ύλη του ταραμά είναι σχεδόν έτοιμη.
Σε πολλά κράτη του κόσμου, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, βάφει τεχνητά τον ταραμά με κόκκινη μπογιά για λόγους αισθητικής. Έχει δηλαδή διαπιστωθεί ότι το καταναλωτικό κοινό προτιμάει τον κόκκινο ταραμά.
Εσείς όμως από εδώ και μπρος γνωρίζετε ότι το κόκκινο είναι τεχνητό χρώμα και ότι ναι μεν ο λευκός ταραμάς είναι ακριβότερος στα ράφια του σούπερ μάρκετ από τον κόκκινο, αλλά είναι και καλύτερος ποιοτικά και χρειάζεται μικρότερη ποσότητα για να κάνεις μια συγκεκριμένη ποσότητα ταραμοσαλάτας.
Όταν αγοράζετε ταραμά πρέπει να έχει μια ευχάριστη , πικάντικη αλμυρή μυρωδιά, να μην μυρίζει ταγκίλα και πολυκαιρισμένο ψάρι.
Η ταραμοσαλάτα που αγαπάμε είναι στην ουσία ένα αλοιφώδες ντιπ το οποίο κατά κύριο λόγο το ετοιμάζουμε ανακατεύοντας τα εξαιρετικά αλμυρά αβγά του μπακαλιάρου μαζί με λάδι, λεμόνι και εναλλακτικά πατάτα βραστή ή μουλιασμένο ψωμί. Αυτά τα δύο υλικά λοιπόν η πατάτα ή το μουλιασμένο ψωμί έχουν διχάσει την Ελλάδα.
Και τα δύο έχουν φανατικούς οπαδούς οι οποίοι μεταξύ μας έχουν και δίκιο γιατί και οι δύο μορφές ταραμοσαλάτας είναι εξαιρετικές.
Και αντιλαμβάνεστε βέβαια ότι κάθε νοικοκυρά έχει το δικό της μυστικό βάζοντας λιγότερο ή περισσότερο λάδι, λιγότερο ή περισσότερο λεμόνι και σε αρκετές περιπτώσεις λίγο τριμμένο κρεμμύδι. Μεταξύ μας η καλύτερη ταραμοσαλάτα που έχω φάει στη ζωή μου ήταν χωρίς πατάτα κι χωρίς βρεγμένη ψίχα, παρά μόνο με λίγο κρεμμύδι, λίγο λεμόνι και μπόλικο λάδι. Σαν να ήταν δηλαδή μαγιονέζα που στη θέση του κρόκου είχε μπει η ποσότητα του ταραμά.
Μια εξαιρετική ιδέα για ένα πικάντικο μεζέ είναι οι περίφημοι ταραμοκεφτέδες οι οποίοι είναι σκόπιμο να τους φάτε ζεστούς μόλις βγουν από το τηγάνι και να τους συνοδεύσετε με τσίπουρο ή ουζάκι.
Κατά την γνώμη μου εάν μείνουν και κρυώσουν δεν αξίζουν τίποτα.
Πρέπει να τονίσουμε ότι στις μέρες μας γίνεται ταραμοσαλάτα εξαιρετικής ποιότητας και από το αβγοτάραχο Μεσολογγίου το οποίο είναι τα αβγά της μπάφας δηλαδή του θηλυκού κεφάλου.
Τώρα εάν ψάχνεται τα οργανοληπτικά του ταραμά το πρώτο πράγμα που μπορώ να σας πω είναι εξαιρετικά παχυντικός και ότι γίνει ταραμοσαλάτα ακόμη πιο πολύ μια και περιέχει τεράστια ποσότητα από ελαιόλαδο. Είναι πολύ πλούσιο σε πρωτεΐνες, έχει ελάχιστα λιπαρά και είναι πλούσιος σε ασβέστιο και φωσφόρο.

Ταραμοκεφτέδες
Υλικά για μια πιατέλα
  • 600 γραμ βρασμένες καθαρισμένες πατάτες
  • 1 μεγάλο κρεμμύδι τριμμένο στον τρίφτη
  • 50 γραμ ταραμά
  • 1 φλιτζ του καφέ μαϊντανό ψιλοκομμένο
  • 2 ασπράδια αβγών
  • 1 φλιτζ του καφέ γαλέτα
  • Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
  • Αλεύρι για το αλεύρωμα
  • Λάδι για το τηγάνισμα

Περάστε τις βρασμένες πατάτες από το μύλο του πουρέ και μαζέψτε τον σε μια μεγάλη λεκάνη. Βάλτε τον ταραμά σε ένα φλιτζανάκι, ρίξτε μέσα ελάχιστο νεράκι και ανακατεύτε τον με ένα κουταλάκι μέχρι να διαλυθεί ο ταραμάς και να γίνει το μίγμα ομοιογενές.
Αδειάστε το μέσα στον πουρέ πατάτας. Ρίξτε μέσα και το τριμμένο κρεμμύδι και κάντε ένα πρώτο ανακάτεμα τόσο καλό που να ανακατευτούν όλα τα υλικά πολύ καλά. Στη συνέχεια ρίξτε το μαϊντανό, το πιπέρι και τα ασπράδια των αβγών ελαφρά κτυπημένα.
Ανακατεύτε και πάλι πολύ καλά μέχρι όλα τα υλικά να γίνουν ομοιογενή. Ισιώστε την επιφάνεια του μίγματος μέσα στη λεκάνη, πασπαλίστε με τη γαλέτα, σκεπάστε με μια πετσέτα και βάλτε το μίγμα να περιμένει στο ψυγείο. Όταν έρθει η ώρα του τηγανίσματος πλάστε στρογγυλά κεφτεδάκια, αλευρώστε τα στο αλεύρι και τηγανίστε τα χρησιμοποιώντας ένα ελαφρύ σπορέλαιο για τηγάνισμα.
Σερβίρετέ τα ζεστά στο τραπέζι.

Ταραμοσαλάτα
  • 80 γραμ λευκό ταραμά
  • 1 κρεμμύδι ψιλοτριμμένο στον τρίφτη
  • 150 γραμ βρασμένες και ξεφλουδισμένες πατάτες
  • Χυμό από 1 λεμόνι
  • Λάδι όσο τραβήξει
Είναι καλό να προσπαθήσετε να κάνετε την ταραμοσαλάτα σας στο μπλέντερ του μίξερ σας. Κόφτε τις βραστές πατάτες σε μικρά κομματάκια και ρίξτε τις μαζί με το κρεμμύδι, ρίξτε και τον ταραμά ελαφρά λειωμένο με ένα πιρούνι και βάλτε το μίξερ σε χαμηλή ταχύτητα αρχίζοντας να προσθέτετε σιγά-σιγά ελαιόλαδο από πάνω. Μόλις ανακατευτούν καλά τα προϊόντα αρχίστε να ρίχνετε και το λεμόνι εναλλάξ με το λάδι. Υπολογίστε πόσο πηκτό τον θέλετε, αλλά να θυμάστε ότι για τα 150 γραμ πατάτες που βάλαμε θα πάρει περίπου 200-250 γραμ λάδι. Προτιμήστε ένα ελαφρύ λάδι για να την φάτε και να είστε ανάλαφροι.

Πώς να λιπάνετε τα φυτά πατάτας – Συνηθισμένα προγράμματα λίπανσης πατάτας

Αποτέλεσμα εικόνας για πατατες φωτογραφιες

Πρώτα απ ‘όλα, πρέπει να λάβετε υπόψη την κατάσταση του εδάφους του χωραφιού σας μέσω εξαμηνιαίων ή ετήσιων εδαφολογικών ελέγχων, προτού εφαρμόσετε οποιαδήποτε μέθοδο λίπανσης. Κάθε χωράφι είναι ξεχωριστό και μοναδικό, με μοναδικές ανάγκες και κανένας δεν μπορεί να σας συμβουλεύσει σε μεθόδους λίπανσης  χωρίς να λάβει υπόψη τα δεδομένα των εδαφολογικών ελέγχων, την ανάλυση ιστών και το ιστορικό καλλιεργειών του χωραφιού σας. Ωστόσο, θα αναφέρουμε τα πιο συνηθισμένα προγράμματα λίπανσης πατάτας, που χρησιμοποιούνται από σημαντικό αριθμό αγροτών σε παγκόσμια κλίμακα.
Τα φυτά πατάτας γενικά απαιτούν μεγάλες ποσότητες θρεπτικών ουσιών για να παράγουν μια αποδεκτή παραγωγή. Στις μέρες μας οι επαγγελματίες αγρότες κάνουν από 0 έως 5 εφαρμογές λιπασμάτων σε όλη την περίοδο ανάπτυξης των φυτών, που διαρκεί 3 με 4 μήνες. Οι περισσότεροι αγρότες εφαρμόζουν ένα λίπασμα άζωτο-φωσφόρο- κάλιο 15-15-15 ταυτόχρονα με τη φύτευση (μπορούμε να προσθέσουμε λίπασμα εδάφους στις περισσότερες μηχανές φύτευσης πατάτας). Αυτή ονομάζεται βασική λίπανση πατάτας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε εδάφη όπου καλλιεργήθηκαν λαχανικά κατά τους τελευταίους έξι μήνες. Το κάλιο στο Ν-Ρ-Κ 15-15-15 διεγείρει την ανάπτυξη ισχυρών στελεχών και παρέχει αντοχή σε ασθένειες και παράσιτα αυξάνοντας το πάχος των εξωτερικών κυτταρικών τοιχωμάτων.
Κατά κανόνα, τα φυτά πατάτας έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε άζωτο (Ν-Ρ-Κ 34-0-0) κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο μηνών (όταν αναπτύσσεται γρήγορα το φυλλώδες τμήμα του φυτού). Από τον δεύτερο μήνα έως και περίπου δύο εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή, τα φυτά χρειάζονται περισσότερο κάλιο (12-12-17 ή 14-7-21) για να δημιουργήσουν καλά σχηματισμένες πατάτες. Επιπρόσθετα, πολλοί αγρότες συχνά προσθέτουν διαφυλλικά λιπάσματα κατά τη διάρκεια του δεύτερου ή του τρίτου μήνα, ειδικά όταν τα φυτά πατάτας τους έχουν διαγνωστεί με έλλειψη κάποιων ιχνοστοιχείων.
Ένα συνηθισμένο πρόγραμμα λίπανσης της πατάτας περιλαμβάνει 4 μεγάλες εφαρμογές, εκτός από την προσθήκη καλά χωνεμένης κοπριάς 2 μήνες πριν από τη φύτευση: 30 ημέρες μετά τη φύτευση προσθέτουμε 0,2 τόνους 20-20-20 ανά εκτάριο (20 κιλά το στρέμμα). 55 ημέρες από τη φύτευση, προσθέτουμε 0,5 τόνους 14-7-21 + 2MgO ανά εκτάριο (50 κιλά το στρέμμα). 65 ημέρες από τη φύτευση, προσθέτουμε 0,5 τόνους 14-7-21 + 2MgO ανά εκτάριο (50 κιλά το στρέμμα). Τέλος, 80-90 ημέρες από τη φύτευση (ανάλογα με την πρωιμότητα της ποικιλίας), προσθέτουμε πάλι 0,5 τόνους 14-7-21 + 2MgO ανά εκτάριο (50 κιλά το στρέμμα). Λάβετε υπόψη ότι 1 τόνος = 1000 kg = 2.200 λίβρες. και 1 εκτάριο = 10 στρέμματα  = 10.000 m2.
Ένα άλλο συνηθισμένο πρόγραμμα λίπανσης περιλαμβάνει 4 μεγάλες εφαρμογές, την πρώτη ταυτόχρονα με τη φύτευση και τις άλλες 3 κάθε 25-28 ημέρες. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος λίπανσης, οι αγρότες εφαρμόζουν εναλλακτικά 0,5 τόνους 12-12-17 + 2MgO ανά εκτάριο (50 κιλά ανά στρέμμα) και 0,5 τόνους K2O ανά εκτάριο (50 κιλά ανά στρέμμα).
Τέλος, ορισμένοι αγρότες προσθέτουν (κυρίως διαφυλλικά) βιοδιεγέρτες, ουσίες που βελτιώνουν την ανθοφορία και το σχηματισμό των κονδύλων, προάγουν την παραγωγή και βοηθούν τα φυτά να ξεπεράσουν διάφορες καταστάσεις στρες.
Ωστόσο, αυτά είναι απλώς κάποια συνηθισμένα προγράμματα λίπανσης, και δεν πρέπει να τα ακολουθείτε χωρίς να κάνετε τη δική σας έρευνα. Κάθε έδαφος είναι διαφορετικό και έχει διαφορετικές ανάγκες. Ο έλεγχος των θρεπτικών συστατικών του εδάφους και του pH είναι ζωτικής σημασίας πριν από την εφαρμογή οποιασδήποτε μεθόδου λίπανσης. Μπορείτε να συμβουλευτείτε τον τοπικό σας αδειούχο γεωπόνο.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Γιατί νηστεύουμε την Μεγάλη Τεσσαρακοστή



Για ποιο λόγο νηστεύουμε τις σαράντα αυτές ημέρες; Την παλαιά εποχή πολλοί πιστοί προσέρχονταν στα μυστήρια χωρίς καμιά προετοιμασία και μάλιστα κατά την εποχή που ο Χριστός τα συνέστησε.
Αντιλαμβανόμενοι οι πατέρες την παρακαλούμενη βλάβη από την απροετοίμαστη προσέλευση, αφού συγκεντρώθηκαν καθιέρωσαν σαράντα ημέρες νηστείας, προσευχών, ακροάσεως του θείου λόγου και συνάξεων, ώστε, αφού καθαρισθούμε όλοι μας με κάθε επιμέλεια και με προσευχές και με ελεημοσύνη και με νηστεία και με ολονύκτιες παρακλήσεις και με δάκρυα μετανοίας και με εξομολόγησι και με όλα τα άλλα, να προσέλθουμε έτσι στην Θεία Κοινωνία με καθαρή κατά το δυνατό συνείδηση.
Και ότι μ’ αὐτὸ κατώρθωσαν μεγάλα πράγματα, συνηθίζοντας μας με την συγκατάβασι αυτή στην νηστεία, γίνεται φανερό από το εξής: Αν εμείς όλο τον χρόνο επιμείμουμε να φωνάζουμε και να κηρύσσουμε την νηστεία, κανείς δεν προσέχει στα λόγια μας αν όμως έλθη ο καιρός της νηστείας της Τεσσαρακοστής, τότε, χωρίς κανείς να προτρέπη ούτε και να συμβουλεύη και ο πιο νωθρός αφυπνίζεται και ακολουθεί την προτροπή και την συμβουλή, που επιβάλλει ο καιρός.
Αν λοιπόν σε ρωτήση ο Ιουδαίος και ο ειδολάτρης, για ποιόν λόγο νηστεύεις, μη πης, ότι νηστεύεις για το Πάσχα η για την θυσία του Σταυρού, γιατί θα του δώσης μεγάλη αφορμή για αντεκλίσεις. Γιατί δεν νηστεύουμε για το Πάσχα ούτε για τον Σταυρό, αλλά για τα δικά μας αμαρτήματα, επειδή πρόκειται να προσέλθουμε στα μυστήρια γιατί το Πάσχα δεν είναι αιτία νηστείας ούτε πένθους, αλλά υπόθεσης ευφροσύνης και χαράς.
Γιατί ο Σταυρός συνέτριψε την αμαρτία, έγινε καθάρσιο της οικουμένης, έγινε αιτία συμφιλιώσεως και εξαλείψεως της πολυχρόνιας έχθρας, άνοιξε τις πύλες του ουρανού, έκανε τους εχθρούς φίλους, επανέφερε στον ουρανό, τοποθέτησε στα δεξιά του θρόνου του Θεού την ανθρώπινη φύσι και μας πρόσφερε αμέτρητα άλλα πνευματικά αγαθά. Δεν πρέπει λοιπόν να πενθούμε ούτε να θλιβώμαστε, αλλά να αγαλλώμαστε και να χαιρώμαστε.
Γι αυτό και ο Παύλος λέγει «Σε μένα ας μη συμβή να καυχηθώ για τίποτε άλλο, παρά μόνο για τον σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού» (Γαλ. 6,14). Και πάλι «Ο Θεός δείχνει την αγάπη του προς εμάς με το ότι, αν και ήμασταν αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για μας» (Ρωμ. 5,8). Κάτι παρόμιο λέγει και ο Ιωάννης ̇ «Γιατί τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο» (Ιω. 3,16).
Πες όμως, πως; Αφού άφησε κατά μέρος όλα τα άλλα, ανέφερε τον σταυρό. Γιατί, αφού είπε, «τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο», πρόσθεσε, «ώστε έδωσε τον Μονογενή Υιο του να σταυρωθή, ώστε να μη χαθή ο καθένας που πιστεύη σ αὐτὸν, αλλά να έχη ζωή αιώνια» (Ιω. 3,16). Αν είναι λοιπόν ο Σταυρός αφορμή αγάπης και καύχημα, ας μη λέμε, ότι πενθούμε γι αυτόν. Γιατί δεν πενθούμε για εκείνον μη γένοιτο αλλά για τα δικά μας αμαρτήματα. Γι’ αυτό νηστεύουμε.
(Κατά Ιουδαίων, Λόγος Γ , ΕΠΕ 34,176 – 180. PG 48,722)
Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Πηγή: simeiakairwn

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

ΟΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ, ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ…



Η συζήτηση (πραγματική) στο καφενείο του χωριού κάπου στη Μεσαρά, τι άλλο, για την οικονομική κρίση, τις αγροτικές κινητοποιήσεις και κυρίως την επιδότηση που φορολογείται πλέον!
-           Μάθετε τα νέα, λέει ένας. Επιδοτούνται με 1000 ευρώ τα γαϊδούρια, γιατί πάει να εξαφανιστεί το είδος! Αλλά για να πάρεις την επιδότηση, θα πρέπει να έχει περιφραγμένο χώρο για να τα βάλεις…
Το νέο …ξάφνιασε τους καφενόβιους, οπότε πετάγεται από το βάθος, ένας από τους θαμώνες και λέει:
- Έτσα μού ‘ρχεται να περιφράξω το χωριό και να πάρω 400.000 ευρώ επιδότηση…

Η καλλιέργεια της γλυκοπατάτας: ένας πλήρης οδηγός

Εκτύπωση
glukopatata
Η γλυκοπατάτα (Ipomoea batata) είναι μία απο τις 12 πιο σημαντικές καλλιέργειες παγκοσμίως , οι οποίες συμβάλλουν άμεσα στην διατροφή του ανθρώπου. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε μία πληθωρα εδαφοκλιματικών εδαφών, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα, σήμερα να καλλιεργείται στη Ασία, Αφρική, Ευρώπη, Αμερική και Ωκεανία. 

Μαλιστα, η μεγαλύτερη παραγωγή παρουσιάζεται στην Ασία και ακολουθεί η Αφρική. Στην Ασία, οι κονδυλοι χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αλκοολούχων ποτών και για ζωοτροφή και πολύ λιγότερο για ανθρωπινη κατανάλωση. αντιθέτως στις υπολοιπες περιοχές που καλλιεργείται η Γλυκοπατάτα, χρησιμοποιείται κυριως για ανθρώπινη κατανάλωση και δευτερευόντως για ζωοτροφή και σχεδόν καθολου για την Παρασκευή αλκοολούχων ποτών και αμυλου.

Οικολογικές απαιτήσεις
Η γλυκοπατάτα είναι τροπικο και υποτροπικό φυτό το οποίο μπορεί να εγκλιματιστεί στα περισσότερα απο αυτά τα περιβάλλοντα αρκεί η μέση θερμοκρασία να μην πέφτει κάτω απο 20ο C με ελάχιστη αυτή των 15ο C. Πιό συγκεκριμένα, κατα την διάρκεια της βλαστητικής ανάπτυξης, η θερμοκρασία θα πρέπει να κυμαίνεται απο 15-33ο C. Οι μεγαλύτερες αποδόσεις επιτυγχάνονται όταν η ημερήσια θερμοκρασία είναι σχετικά υψηλή και η θερμοκρασία νυκτός απο 15-20ο C. Και αυτό γιατί οι χαμηλότερες θερμοκρασίες κατα την διάρκεια της νύκτας ευνοουν τον σχηματισμό των κονδύλων ενώ οι υψηλότερες θερμοκρασίες κατα την διάρκεια της ημέρας ευνοούν την βλαστητική ανάπτυξη.

Η γλυκοπατάτα είναι φυτό που χρειάζεται φώς γιά μέγιστη παραγωγή. Ωστόσο θεωρείται φυτό μικρής ημέρας ωστόσο, η ανάπτυξη των κονδύλων δεν επηρεάζεται μονο απο την φωτοπερίοδο αλλα και απο την θερμοκρασία.

Υγρασία
Η υγρασία παίζει σημαντικό παράγοντα στην αναπτυξη των κονδύλων. Κατα την διάρκεια του φυτέματος, κρίνεται απαραίτητη η επαρκής υγρασία του εδάφους, η οποία και θα πρέπει να παραμένει για όλη την διάρκεια της βλαστητικης ανάπτυξής, ενώ αυτή μειώνεται κατα την διάρκεια της συγκομιδής προκειμένου να διευκολυνθεί τόσο η συγκομιδή όσο και να μειωθούν οι κίνδυνοι απο προσβολές των κονδύλων. Η επαρκής υγρασία του εδάφους θα πρέπει να κυμαίνεται στους 80% ΣΥ.

Εδάφη
Μπορεί να καλλιεργηθεί σε μία μεγάλη γκάμα εδαφών , ωστόσο τα αμμοπηλώδη, πλούσια σε οργανική ουσία, με ουδέτερο ΡΗ και καλή αποστράγγιση. Τα βαριά εδάφη , αν και θεωρούνται πλούσια σε οργανική ουσία , ωστόσο δημιουργούν ανομοιόμορφους κονδύλους ενώ τα πολύ ελαφρα αμμώδη εδάφη, κρίνεται απαραίτητη η προσθήκη οργανικής ουσίας, δεδομένου οτι τα εδάφη αυτά είναι ιδιαίτερα φτωχά.

Βιολογικός κύκλος
Ο βιολογικός κύκλος της γλυκοπατάτας κυμαίνεται απο 3,5 εώς και 7 μήνες και χωρίζεται στις παρακάτω τρείς περιόδους.
• Απο το φύτεμα εως τον σχηματισμό των κονδύλων
• Απο το σχηματισμό των κονδύλων έως και την μέγιστη βλαστητική αναπτυξη
• Απο την μεγιστη βλαστητική ανάπτυξη έως και την τελική ανάπτυξη των κονδύλων.

Σε γενικές γραμμές, ο βιολογικός κύκλος ολοκληρώνεται απο 100 εώς και 150 ημέρες, οπου και τότε, ο κόνδυλος μπορεί να συγκομιστεί.

Πολλαπλασιασμός
Η γλυκοπατάτα μπορεί να πολλαπλασιαστεί τοσο με μοσχεύματα βλαστών όσο και κονδύλους (ολόκληρους ή τμήματα αυτών). Παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα, ο πολλαπλασιασμός της γλυκοπατάτας με αυτον της κοινής πατάτας. Ετσι μπορουμε να πουμε οτι ο κόνδυλος θα πρέπει να υποστεί την διαδικασία της προβλάστησης προκειμένου να επιτευχθούν μεγαλύτερες αποδόσεις και να μειωθεί η χρονική διάρκεια της καλλιέργειας.

Κατα την προβλάστηση, ο κόνδυλος τοποθετείται σε άπλετο φώς και θερμοκρασία μεγαλύτερη απο 25ο C και καλό αερισμό. Σε αλλες περιοχές, μπορεί ο κόνδυλος να τοποθετηθεί σε τελάρα και να σκεπαστεί με ένα διάφανο πλαστικό. Σε κάθε κόνδυλο που έχουν αναπτυχθεί 3 με 4 βλαστοί καθως και οι ρίζες τους αυτοί αποσπώνται και φυτεύονται στο χωράφι.

Συνιστάται να χρησιμοποιουνται μικρότερου μεγέθους κόνδυλοι, ώστε να μην χρειαστεί να τεμαχιστούν διότι ο τεμαχισμένος κόνδυλος είναι πιο ευάλωτος σε διάφορες μυκητολογικές και όχι μόνο, προσβολές. Εάν παρόλα αυτά χρησιμοποιηθεί τεμαχισμένος κόνδυλος, αυτος θα πρέπει να γίνεται με τέτοιον τρόπο ώστε το κάθε τμήμα να περιέχει τουλαχιστον 2-3 οφθαλμούς, και μετά να παραμένουν σε αποθήκη προκειμένουν να επουλωθούν οι πληγές.

Αποστάσεις φύτευσης
Η γλυκοπατάτα δεν θα πρέπει να φυτεύεται στο χωράφι που είχε προηγηθεί καλλιέργεια γλυκοπατάτας τα προηγούμενα δύο έτη. Φυτεύονται σε αναχώματα τα οποία απέχουν 60 εκατοστά μεταξύ τους ενώ οι αποστάσεις επι των γραμμών κυμαίνονται απο 30-40 εκατοστά. Το βαθος φύτευσης είναι περίπου 10-15 εκατοστά. Η ποσότητα χωματος που εξασφαλίζεται με το ανάχωμα, βοηθάει στην αποφυγή πρασινίσματος των καινούριων κονδύλων καθως και στην διατηρηση της υγρασίας. Καλύτερη εποχή φυτευσης θεωρουνται αρχές εως και μέσα άνοιξης.

Καλλιεργητικές περιποιήσεις

Λίπανση
Είναι φυτό απαιτητικό σε λιπαντικά στοιχεία. Για μία ικανοποιητική παραγωγή, απαιτούνται ικανοποιητικές ποσότητες καλίου και πολύ λιγότερες σε φωσφορό και άζωτο, τα οποία και προστίθενται 30 ημέρες μετα το φυτεμα. Πρίν απο την φυτευση, γίνεται ενσωματωση χωνεμένης κοπριάς με την άροση του χωραφιου.

Πότισμα
Είναι φυτο που απαιτεί συχνά ποτίσματα ιδιαίτερα κατα τα στάδια σχηματισμού κονδύλων και την μεγιστοποίηση της βλαστητικής ανάπτυξης. Κατα την περιόδο που πλησιάζει η συγκομιδή των κονδύλων, η ποσότητα και συχνότητα των ποτισμάτων θα πρέπει να μειώνεται.

Συγκομιδή
Η συγκομιδή γίνεται 6 μηνες μετά την φύτευση. Πρώτα θα πρέπει να κόβεται το υπέργειο μέρος του φυτού και εν συνεχεία να ξεθάβονται οι κονδυλοι, οι οποίοι θα πρέπει να παραμένουν στο εδαφος προκειμένου να στεγνώσουν. Καλό είναι να αποφεύγεται η συγκομιδή σε μέρες με υψηλή ΣΥ ή θερμοκρασία. Το φύλλωμα χρησιμοποιείται και ώς ζωοτροφή



Πηγή: agronomist.gr - Αναστασία Γραμματέα

Πώς να καλλιεργήσετε μόνοι σας γλυκοπατάτες


Οι γλυκοπατάτες καλλιεργούνται από φυτά, τα οποία μπορείτε να αγοράσετε σε καταστήματα κηπουρικής ή ακόμη και διαδικτυακά. Μία καλή ιδέα είναι να καλλιεργήσετε μόνοι σας τα φυτά. Αυτό, όμως, που θα χρειαστείτε απαραιτήτων είναι μία υγιή και στέρεα γλυκοπατάτα. Εάν η γλυκοπατάτα έχει αρχίσει ήδη να βλασταίνει, τότε είστε τυχεροί καθώς έχετε ήδη πραγματοποιήσει μία καλή αρχή. Τις περισσότερες φορές, οι γλυκοπατάτες που αγοράζουμε από το μανάβικο έχουν προσλάβει χημικές ουσίες που καταπολεμούν την βλάστηση. Ψάξτε για βιολογικές γλυκοπατάτες ή βρείτε μερικές από τον κήπο ενός συγγενή ή φίλου.
γλυκοπατάτες-1
Τοποθετήστε την γλυκοπατάτα σε ένα μεγάλο βάζο με νερό. Το επιθυμητό είναι να βυθίσετε το μεγαλύτερο μέρος της γλυκοπατάτας αφήνοντας όμως και αρκετά εκατοστά εκτός νερού. Θα πρέπει να αλλάζετε το νερό τακτικά, ώστε να αποφύγετε τον κίνδυνο μούχλας. Τοποθετήστε το βάζο ώστε να δέχεται τις ακτίνες του ηλίου, και σύντομα η γλυκοπατάτα θα αρχίσει να βγάζει βλαστούς.
 γλυκοπατάτες-2
Όταν οι βλαστοί φθάσουν σε μήκος περίπου 10 εκατοστών, τραβήξτε τους από την γλυκοπατάτα. Η γλυκοπατάτα θα συνεχίζει να βγάζει βλαστούς.
γλυκοπατάτες-3
Τοποθετήστε τους βλαστούς σε νερόΜπορείτε να τοποθετήσετε ένα μάτσο βλαστούς στο ίδιο βάζο. Πολύ γρήγορα θα αρχίσουν να βγάζουν ρίζες.
 γλυκοπατάτες-4
Όταν οι ρίζες των βλαστών αναπτυχθούν στο επιθυμητό σημείο, φυτέψτε τις στο χώμα σε έναν υπερυψωμένο λοφίσκο περίπου 25 εκατοστά πάνω από το έδαφος. Διατηρήστε τα φυτά καλά ποτισμένα καθώς οι ρίζες επιχειρούν να στερεοποιηθούν.

Οι γλυκοπατάτες θα πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν μπορούν να φυτευθούν πολύ νωρίς καθώς απεχθάνονται το ψυχρό κλίμα, αλλά επίσης είναι προτιμότερο να φυτευθούν από την αρχή έως τα μέσα του καλοκαιριού.
pentapostagma.gr